सुनेत्रा नकाते

म्हणशिल तू जर लिहिन कहाणी कारण मीही आहे मानी येशिल जेव्हा उकलुन गाठी देइन तुजला साखरपाणी वैशाखाने आज शिंपली सुगंधजलयुत गुलाबदाणी मृद्गंधाची धूळ टिपाया हृदयी माझ्या अत्तरदाणी मौन प्राशुनी तृप्त जाहली फुलली हसली खुलली वाणी मृदुल कोवळ्या शशिकिरणांची माधुर्याने भिजली वाणी मनात शुद्धी खरी असूदे दिवानी वा लिही दिवाणी प्रेमासाठी मत्सर प्याले वेडी म्हण वा…

साद घालण्या शंख कशाला मनात धरण्या अंक कशाला स्पर्श कराया निळ्या नभाला चुंब फुलांना डंख कशाला रांध चुलीवर अन्न चवीचे फूड हवे तुज जंक कशाला लवचिक होण्या ताठ अंगुली गिरव अक्षरे टंक कशाला संपव कामे मग सुट्टी घे उगाच दांडी बंक कशाला पुण्य कमवुनी रावच व्हावे फुका व्हायचे रंक कशाला बनेन कोकिळ मधुर गावया नाटक…

कण्हेरमाळा गळा घालुनी मूर्त गोजिरी खुले गुलबक्षीसम अंग रंगवुन सांजसमय सळसळे कृष्णकमळ कातळी उमलता जळी चंद्रमा हले गुलाब पिवळा करी सईच्या बोटांमध्ये वळे प्राजक्ताला धरून अधरी झरझर पळती पळे बकुल फुलांचा सुगंध भरुनी धूप मंदिरी जळे झेंडूचे बन सुवर्णवर्खी वाऱ्यावरती डुले चाफा हिरवा सुगंध वाटित पानांतुन हुळहुळे जास्वंदीची कर्णभूषणे घालुन सजली फुले डेलीयाच्या रंगोलीवर शेवंतीची…