-
सोलकढी – SOLKADHEE
आवडते मज सोलकढी तूप कढविते लोणकढी जिरेभात दही साळीचा घावन डोसा जाळीचा मऊ हुदळगी आंबोळी हुरण होळगी वा पोळी झुणका भाकर ज्वारीची खास ढोकळी डाळीची अंगत पंगत बसवूया सोलकढी त्या वाढूया
-
प्रिया सावळी – PRIYAA SAAVALEE
स्वमग्न नाही आत्ममग्न मी काव्यामध्ये स्वात्ममग्न मी प्रिया सावळी सुंदर शुभ्रा कधी कधी परमात्ममग्न मी
-
अंकांचे गाणे – ANKAANCHE GAANE
In this Marathi poem the poetess asks us all to overcome superstitions and blind beliefs. एक दोन तीन चार बुवाबाजी हद्दपार पाच सहा सात आठ श्रद्धा म्हणजे नाही गाठ नऊ दहा अकरा बारा उघडा खिडक्या येण्या वारा तेरा चौदा पंधरा सोळा अहंपणाला शिकवा शाळा सतरा अठरा एकोणीस वीस भयगंडाचा पाडा कीस एकवीस बावीस तेवीस चोवीस…
-
जिनवाणी ‘बोलू’ – JINAVAANEE ‘BOLU’
कुंकुमवर्णी गडद गुलाबासम सुंदर कांती जर्बेरा अन शेवंतीची कुंतलात फांती पद्म पाकळ्यांवर भृंगांसम नेत्री तेजप्रभा आम्रफलासम मुखकमलावर नाकाची शोभा भृकुटी दोन्ही तोल साधण्या वळणदार वेली ओठ टपोरे बदाम लालस गालांवर चेरी पिंपळपाने दोन कर्ण अन कुंडल जास्वंदी बकुळ फुलांची नाजूक रेखिव भाळावर बिंदी घटपर्णी डौल गळ्याचा सर प्राजक्ताचा पदर उन्हाचा हळदी रंगी स्पर्शे सहज नभा…
-
बुदू बुदु – BUDOO BUDOO
काय कशाला कुठे कसे ? पुसू नको तू प्रश्न असे! हवे तुला जर उत्तर रे, कशास अर्धे प्रश्न बरे? पूर्ण वाक्य तू जुळव बघू; हसेल उत्तर खुदु खुदु! मिटतिल शंका बुदू बुदु…
-
माघार शक्य नाही – MAAGHAAR SHAKYA NAAHEE
जिंकेन सर्व हृदये माघार शक्य नाही शिखरावरी उभी मी पडणार शक्य नाही मिळवेन सर्व सौख्ये खेचून सर्व तारा सध्यातरी इथूनी हलणार शक्य नाही परिघावरी कसेही फिरती अनेक शत्रू केंद्रातुनी कधीही ढळणार शक्य नाही मजबूत पकड माझी आसावरी अशीकी उडतो पतंग वेगे कटणार शक्य नाही दृष्टीस धार इतुकी कापेल दुष्ट नजरा अश्रू अमोल माझे झरणार शक्य…
-
पात्र – PAATRA
आत्मघाती संस्कृतीचा कळस खोटा छान तू सुंदरांच्या प्रकृतीचा पाय सोटा छान तू संधिसाधू बेरकी ते अक्षरांना बदलती मस्त त्यांना ठोक द्याया दगड गोटा छान तू मंदिरे ते बांधताती फायदा लाटावया संत बनुनी कमव आता पुण्य तोटा छान तू मोडण्या लग्ने तयांचा कुंडलीचा फार्स हा गूण मग जुळवीत बसती मोज नोटा छान तू हाच मोठा मीच…
