सुनेत्रा नकाते

ही नोट आगळी नाही मम ताव आगळा आत्म्या कार्माण वर्गणांचा जणु डाव आगळा आत्म्या गझलेत युद्ध हे कसले झर वेगळे रमणी तलवार रक्षिते जीवां मृदु घाव आगळा आत्म्या देऊळ चावडी शाळा वटवृक्ष पार अन शेते गावांस गाव पण आहे तव आगळा आत्म्या नात्यात गोडवा जपण्या नक्षत्र टाळुनी बरसे वाटून पुण्य कर्मांना घन भाव आगळा आत्म्या…

फुकट नसावी उठाठेव ही विकत असावी उठाठेव ही आत्महिताला जपत उमटली मनी ठसावी उठाठेव ही अहं जयाने फुका पोसला त्यास लसावी उठाठेव ही तुझीच नांगी तुझी वासना तुला डसावी उठाठेव ही नागिण सळसळ करत लहरता गात हसावी उठाठेव ही जरी उतरली नशा नाचरी परत कसावी उठाठेव ही हृदय जलाच्या तळी मंदिरी शांत वसावी उठाठेव ही…

मम गोष्ट धोतऱ्याची देताच परत काही त्यातील अर्थ कळण्या बसतात कुटत काही झालेत संत सन्तच आघात’स’वर करूनी जपण्या अलामतीला लिहितात सनत काही मिळताच अर्थ’सा’ला ‘रे’ला जसा दिलेला गझलेस गज्जलेची म्हणतात सवत काही ते पान धोतराचे जोडीतले धुवोनी गाळून उदक घेता जळतात धुपत काही पानांत शोभणारे मृदु पुष्प धोतऱ्याचे चाखावया विषाला फिरतात घुमत काही कोणास गंड…