सुनेत्रा नकाते

जगण्यात टेच आहे सुंदर खरेच आहे लक्ष्यास बाण भेदे धनुरात खेच आहे प्राजक्त बकुळ पुष्पे लक्षात वेच आहे करुनी फुकाच घाई चुकल्यासम ठेच आहे टोकास पकडले पण ते नाचतेच आहे मोहांध जाहलेल्या प्रेमात पेच आहे दोषांस झाकण्याहुन उघडे बरेच आहे पाताळ स्वर्ग मुक्ती सारे इथेच आहे शोधू नकोस नाही आहे असेच आहे मी भाव अर्घ्य…

चंद्र चारुता सुशील मुग्ध माघ यामिनी रंग रजत गडद नील मुग्ध माघ यामिनी उतरले जलात बाल किलबिलाट कोवळा जाहलेय चिंब झील मुग्ध माघ यामिनी नील कमल चंद्रवदन वादळातली कथा रांगडा थरार थ्रील मुग्ध माघ यामिनी गोडवा गुळासमान ऊस मधुर साखरी हरित पात गर्द फील मुग्ध माघ यामिनी केतकी सुगंध दर्द गझलियतित लोपला सान कोर सिद्ध…

पुत्रा तुझ्या विना पण आहे कसा जिता मी भरल्या घरात सुद्धा असतो रिता रिता मी देहात घाम मुरवत मी वावरात राबे गगनात मेघमाला मन भाव तपविता मी उलटून साठ सत्तर गेलीत कैक वर्षे होऊन ज्येष्ठ ज्येष्ठी आयुष्य अर्पिता मी हो जलद कृष्ण काळा ये बरसण्यास मजवर सुकल्या तृणाप्रमाणे आसावला पिता मी नव्हतो कधीच शायर त्यांच्यासमान…

भूवरी सांडते चांदणे चालताना गझलकारिणी माधवी त्यागुनी दाव तू माय तरही गझल अंधश्रद्धे तुझी ओणवी कर्म प्राचीन हे बोलते बघ तुझे आज द्याया फळे शाम्भवी जानकी जाण तू सत्य शिव पारखाया तुझी कागदी पल्लवी खोल गर्तेतल्या भोवऱ्यासंगती घेत वळसे झुले मोकळे मान वेळावते वल्लरी ही कवी कल्पना ना नदी जान्हवी दूर क्षितिजावरी दाटता मेघमाला निळ्या…