करमत नाही मम जीवाला घराशिवाय मैत्र जवळचे खरे कुणाशी स्वतःशिवाय भरती आली अन ओहोटी पाठोपाठ सागर तीरी अगणित मासे गळाशिवाय तडफडणाऱ्या मासोळ्यांचा खच रेतिवर तप्त वालुकी जगतिल कैश्या जळाशिवाय उभ्या आडव्या रेषा रेखुन तर्जनीने खेळ रंगतो मृदुल मृदेवर पटाशिवाय हृदय जिनालय शुद्ध भाव मम किमयागार पूजन करण्या चरण कुणाचे जिनाशिवाय

आज कोणता शब्द वापरू रदीफ म्हणुनी तंग काफिया हिंदी उर्दू खलीफ म्हणुनी गुरू इलाही जैसा कोणी असेल जर तर सहजच सुचले तीन काफिये शरीफ म्हणुनी एक जाहले दोन शब्द हे मजनू मजनी कुठला निवडू रामबाण मी अलीफ म्हणुनी साक्षी भावे न्याय कराया शब्दार्थांचा भाव खरोखर टिकेल सच्चा हनीफ म्हणुनी लतीफ आणिक हनीफ मिळता गझल पूर्ण…

विटी कोलली वाकड झाली झोप उडाली झापड झाली लाट लाटली इतुकी पातळ तळून पोळी पापड झाली बारा वाजुन गेल्यावरती कशी आरती काकड झाली कणकेमधुनी मोहन गायब शिळी चपाती वातड झाली खच्चुन भरला मिथ्य मसाला कथा मूळची भाकड झाली जगी मिरविण्या घेतलीस जी जबाबदारी कावड झाली जिन धर्माची ध्वजा पेलण्या आज सुनेत्रा धाकड झाली

पावलात दो तिडी असूदे वा दुर्वांची जुडी असूदे हळद उतरण्या अंध रुढींची दोन नयांची शिडी असूदे मुक्तक झाले पूर्ण तरी पण तिसऱ्या शेरी उडी असूदे शरी कुडीतच जीव जरी रे ऊर्ध्व गतीची छडी असूदे रत्नत्रय अंतरी सुनेत्रा सिद्ध गझल पोतडी असूदे