Tag: Ghazal in maatraa vrutta

  • नमाज – RITUAL PRAYER

    न माज माझा नमाज सा रे णमो तथास्तु णमोच गा रे च नच भरीचा जाणशील तू असो रुबाई मुक्तक तारे शील शोधण्या नको भ्रमंती शोध स्वतःतच पिऊन वारे शेर मस्त हा चतुर्थ स्थानी छानच शोभे म्हणती सारे गझल पूर्ण मम सार्थ सुनेत्रा उन्हात तपता जळले भारे

  • सबूत – WITNESS

    कता .. पथ्य पाळता कळते तथ्य जिवा तथ्य जाणता गळते मिथ्य जिवा सत्य प्रकटता असत्य गायब रे धर्म अहिंसा पालन पथ्य जिवा गझल… पित्तासाठी मात्रा आहे सूतशेखर स्मशानातले पळवून लावे भूत शेखर जिनालयाच्या गाभाऱ्यातिल मूर्त शेखर नाभीराज अन मरुदेवीचा पूत शेखर मोक्षा गेला कैलासावर मुनि दिगंबर निर्वाणाचा जणू भासतो दूत शेखर कधी न अडके कुंडलीत…

  • चैतन्य विभोर – BLISS

    स्वभाव जाणून मम चैतन्य विभोर तुझ्या स्वभावात रम चैतन्य विभोर भाव विभोरता त्याग पुद्गलातली जाणुनी उत्तम खम चैतन्य विभोर परवशता पाशवी कधी न जाहली गळास लागता भ्रम चैतन्य विभोर झळाळते हृदय पुन्हा गळुन भावना मनातला खिरुन तम चैतन्य विभोर सजल सुनेत्रात जिनबिंबात पहात रोख श्वास घेत दम चैतन्य विभोर

  • खुशी – JOYFULNESS

    कुठून येते खुशी मनाला नकळत माझ्या सूर ताल लय गझलियतेला उजळत माझ्या शुभ अशुभाच्या मिश्रणास पण ढवळत माझ्या फटके देते अशुभाला ती खवळत माझ्या निमताळी ना गझल गोमटी मनी माऊ ग सदैव बसते अवळ्यालाही सवळत माझ्या शुभ कर्मांसह वात्सल्याचे घर बांधे मी भरतीच्या गाजेवर गाजत उसळत माझ्या शब्द घनांतुन झरे लेखणी रत्नत्रय धन तेच निवडते…

  • धाडस – BOLDNESS

    धाडस येते हळूहळू हळूहळू असत्य लागे दूर पळू हळूहळू कर्म निर्जरा सहज करू कळेल मग फक्त लागला देह मळू हळूहळू अता फटाके वाजवणे बंद करू लागो त्यांचे बूड जळू हळूहळू चपटी होता तळुन बिळुन पुरी बिरी वाळवून खोबरे तळू हळूहळू श्वान लागता पाठीशी घाबरुनी बावचळुन तो म्हणे वळू हळूहळू

  • बावखोल – A BLIND WELL

    बावधनी आड कैक दोषग्या बावखोल अर्थ ऐक दोषग्या खोल उतर आत शोध दोष तव बावडीत जन्म नैक दोषग्या नको अम्हा हाकु बिकू जा घरा बावळटां म्हणत हैक दोषग्या तुंग गिरी आकाशी पारवा बाव चीत भाव क्षैक दोषग्या वृक्षतळी बोरमणी कवडसे बावचळे स्वार बैक दोषग्या

  • शंख – CONCH SHELL

    उठव स्वतःच्या सौन्दर्यावर ठसा स्वतःचा उधळ स्वतःच्या सुंदरतेवर पसा स्वतःचा कशास तुजला कुणी म्हणावे स्वतःस ओळख स्वतःस कळता पूर्ण कहाणी वसा स्वतःचा कोमल काया तरल मनाची अवघी माया कटीवर सांडे कनक गुणांचा कसा स्वतःचा ऐन्यामध्ये रंगरूप बघण्याच्या आधी नित्य करावा साफसूफ आरसा स्वतःचा कंठ गळा जणु शंख सुनेत्रा फूंक तयाला श्वासातून मोकळा कराया घसा स्वतःचा