Tag: Ghazal in maatraa vrutta

  • तू सोन्याची पुतळी मृदुले – O tender gentle girl.. You are a figurine of gold !”

    तू सोन्याची पुतळी मृदुले कंठसाज वर गजरे झुकले अंगठीतले खडे दावती तव नयनांतिल बिंब चंचले तुझ्या अंगुली बोलत असता गोठ पाटल्या बिलवर भिजले दंडी वाक्या रुतून बसल्या गौर भाल बिन्दीने सजले कमर मेखला कनक कळ्यांची तुला वेढुनी बसली गझले फलंदाज हा धुरळा पाडे मोजुन धावा यंत्र मोडले त्रिफळा उडवत उसळत चेंडू परिघाच्या बाहेर सटकले रंगसंगती…

  • ये भांडू आता थोडे – “Come let’s argue a little now”

    ये भांडू आता थोडे गोडीने साखर वाढे कंटाळा आला मजला चल पाठ करूया पाढे घालून घाव चोचीने पिंजरा शृंखला तुटता फांदीवर पोपट झुलतो खावयास पेरू दाढे तू घाल जरासे पाणी भांड्याच्या आत तळाला करपेल विस्तवावरती मम क्षीरच निरसे गाढे परसातिल बागेमध्ये लावूत औषधी झाडे काढूया अर्क मुळांचा बनवाया अस्सल काढे दे काम अता तू त्याला…

  • कागुद चिंधी झाला – The paper was shredded into pieces

    मी इळभर लिवले शिवले पर कागुद चिंधी झाला ती उनाड मैना कावुन शबुदाचा करती काला त्यो पान खाउनी थुकला मी हुशार हाये म्हणला मंग मीबी बोल्ले लिवरं त्यो चघळत बसला पाला म्या कायबाय गिरगटलय त्ये चिडलं तरिबी हासतय खट दाजी सरकिट येडा पन खासा दिसतुय साला गझलच्या जिमीनीमंदी मिरचीचा वाफा सजला ये तोडू लवंगि मिरची…

  • ती साद माउची येता – “Upon hearing that affectionate call”

    ती साद माउची येता थरथरली काया सुंदर गझलेच्या वृत्तामधुनी सळसळली काया सुंदर जो उपजत फुलून आला तो अभिनय खराच होता श्वासाला रोखुन धरता झरझरली काया सुंदर भावना दाटुनी आल्या लेखणी हरवली होती पण जवळ संगणक बघुनी टपटपली काया सुंदर वादळी रात अवसेची घनमाला पिसाटलेल्या त्या रात्री वीज बनोनी लखलखली काया सुंदर मी फक्त ‘सुनेत्रा’ आहे…

  • सोनार कुशल मी झाले – “I have become a skilled goldsmith”

    सोनार कुशल मी झाले दागिन्यात मढण्यासाठी अन पाथरवटही झाले मूर्तीस घडविण्यासाठी धगधगत्या ज्वालेमध्ये काहिली तनूची होता मी रान जिवाचे केले पावसात भिजण्यासाठी दगडाच्या भावामध्ये विकताना पाहुन रत्ने मी रत्नपारखी झाले अंगठ्या बनविण्यासाठी घामाने शिंपित गेले कागदी मळा काव्याचा थंडीत बोचऱ्या फिरले घामास जिरविण्यासाठी मज घाम पुसायालाही सवड ना मिळाली जेव्हा ते निरखित मज बसलेले दोषांना…

  • घन तोडे कनक कळ्यांचे – GHAN TODE KANAK KALYANCHE

    घन तोडे कनक कळ्यांचे हातात सखीच्या सुंदर जणु कळ्या जुईच्या पिवळ्या गजऱ्यात सखीच्या सुंदर पाण्यावर शीतल निर्मल दो भावकळ्यांच्या वाती लखलखत्या दीपक ज्योती नयनात सखीच्या सुंदर गझलेतुन सळसळणारी श्वासातुन दरवळणारी प्रीतीची अमृतगाथा हृदयात सखीच्या सुंदर ती हसते तेव्हा गाली रुततात गुलाबी मोती कुंडले जपेची डुलती कानात सखीच्या सुंदर तू सांगशील का आता तव हृदय चोरले…

  • रत्नांच्या खजिन्यामधले – “From the treasure of gems”

    रत्नांच्या खजिन्यामधले मी रत्न अलौकिक बाई मम पुत्ररत्न झळझळते खणखणते पौरुष आई ही कन्या सात्विक माझी जणु माधुर्याची पुतळी बघ सान असोनी बनली वाटण्यास सौरभ ताई त्या आखिव गावामध्ये मूढांना पाणी पाजे तो भाऊ माझा तगडा आहेच अतिवीर भाई तोलण्या गुणांना दैवी ती सत्त्वपरीक्षा देते तेलात उकळत्या पडते ही इवली नाजुक राई पाण्यात पाहुनी मजला…