-
पूज्य – PUJYA
शांत चित्त व्हावयास जपेन अंतरी जिनास निसर्गात ईश्वरास जपेन अंतरी जिनास जाप द्यावयास नित्य स्मरेन मूर्त वीतराग शुद्ध भाव आस ध्यास जपेन अंतरी जिनास काय वचन आर्जवात जिनालयात आसनात क्रोध लोभ त्यागण्यास जपेन अंतरी जिनास अंतरंग मार्दवात धरेन नाम पूज्य सिद्ध शौच सत्य संयमास जपेन अंतरी जिनास गोष्ट आगमातली जुळवून ठेवली मनात सत्य सार जाणण्यास…
-
कारंजे – KAARANJE
नयन मनोहर कारंजे तुषार सिंचन उदक पडे किती खोदशिल खोल दरी किती दिवस हा खेळ गडे चंदन मात्रा उगाळुनी बाराखडी ग गझलेची जिनेश्वरावर स्तवन स्फुरे छत्र धराया नाग फडे जमीन आणिक शेर गुणी सहज जुळावे पंचांगी रत्नत्रय हृदयात वसो जाणण्यास व्यापार धडे निसर्ग गाथा गात रहा जिनायतन मन साथीला अभिषेकास्तव प्रतिमेच्या भाव जलाचे पूर्ण घडे…
-
बुरुज – BURUJ
प्रणाम सूर्या तव तेजाला युद्ध पेटले सम्यक सलाम वायूच्या झोताला युद्ध पेटले सम्यक सदन शांतिचे हिमालयावर सह्याद्रीचा बाणा कातळ काळे बुरुज गडाला युद्ध पेटले सम्यक गस्त तराईवर गुरख्यांची जैनागम रक्षाया साक्ष तयांची इतिहासाला युद्ध पेटले सम्यक कृतज्ञतेची किल्ली न्यारी तळातली शोधाया बर्फावरती रोवुन भाला युद्ध पेटले सम्यक कोंदण मक्ता त्यात झळकतो हिरा “सुनेत्रा” नामी भूगोली…
-
शास्त्रार्थ – SHASTRARTH
जोमानं तारू किनाऱ्या लावू भावांची भूमिका चित्रात ओतू घामाच्या मोत्यांनी देहाला सजवू स्वच्छ जलाने अंघोळ करू शुभातून नंतर शुद्धात राहू संवर निर्जरा लक्षात ठेवू नेकीने टिकू युक्तीने विकू कर्तव्यपालन स्वधर्म पाळू धरून धर्मास संसार मांडू प्राणाचे हित साधत जगू स्वतःच्या जीवाला स्वतःच जपू दशधर्म शिडी बांधून घेऊ गुणांशी मैत्री संयम राखू सत्यास जागत काव्यात रंगू…
-
तंदुरुस्त – TANDURUST
अभंग ओवी ….. तंदुरुस्त पाप पुण्य लोप कर्म निर्जरेने होऊदे तो जेंव्हा व्हायचा असेल तनमन जपण्या राहू तंदुरुस्त जीव जीवासाठी घालतात गस्त प्रत्येकाची व्याख्या मोक्ष मुक्तीची हो असावी निराळी पंचम या काली वाम नवं तारू उजव्या तटाला सुखरूप येता सदाचारी शांत पुत्र वामादेवी तुझा प्राणप्रिय अश्वसेन पिता शोभतो क्षत्रिय क्षेत्रपाल रक्षे भूमी इंच इंच सुखे…
-
विराट – VIRAT
धुके मलमली पहाटवारा कशास वळतो चऱ्हाट वारा सुगंध ओला बनात भरुनी हळूच चुंबे ललाट वारा उधाण भरती समुद्र गर्जे तिथे करी थयथयाट वारा सुनेत्र झरती करुण रसाने जिनेंद्र चरणी पिसाट वारा कडेकपारी मधुन “सुनेत्रा” झरा जणू बघ विराट वारा
-
डंका – DANKAA
चंपक चाफा हिरवा पिवळा दरवळ नाही लपत गडे चंचल चपला ढगात शिरुनी कुपीस फोडे छपत गडे डंका दंडकारण्याचा त्रिलोकात दुमदुमे सई गज़ल सयी मम उभ्या ठाकल्या थेट बघत वर तपत गडे चपळ चपल हरिणीसम धावत जलद निघाले वर्षाया निळ्या सपाता गळून पडल्या पावलांस घन जपत गडे वेग झपाटा झपाटलेला लगबग घाई सळसळती ऊन सावली संगे…