किती ग सुंदर चंद्रकळेवर हळद कुंकवाची बोटे किती ग काळी रात्र तरीही भय ना कसले मज वाटे किती ग चंचल हरिणी त्यांचे टपोर भिरभिरते डोळे किती ग छुमछुमणारे त्यांचे पैंजण पायीचे वाळे किती देखणी गुलाबदाणी घाटदार बांधेसूदही सुगंध भरली अत्तरदाणी हृदय जणू बन फुलवारी लाल गुलाबी रंग केशरी पश्चिम भाळी ल्यालेली बाग गुलाबांची पिवळ्या ग…

पदर रेशमी काठ जरी कसा आवरु घोळ जरी तिन्हीसांजेला पाझरती आठवणींचे लोट जरी शिकून घ्यावी मनभरणी भरले नाही पोट जरी हौस सदा मज लिहिण्याची लिहिते ठणके बोट जरी पुरे जाहले ना वाटे भरली आहे मोट जरी विकत आणते तिळगूळ ग जवळ दहाची नोट जरी खरे वागणे प्रिय प्रिय रे कुरवाळे मी खोट जरी गझल मौक्तिके…

अनुकूलच हे द्रव्य क्षेत्र नि काळही आम्हास भूतकाळही अतीव सुंदर दिसतो बिंबात वर्तमानही जगून सुंदर उजळ भविष्यास दिगंबरांच्या जैन पथावर फुलवू काव्यात सान बालके तरुण पिढीला दिशा दाखवून जिनानुयायांच्या धर्माला नेऊ विश्वात गृहस्थ जीवन जगता जगता मोक्ष पथिक होत निर्भय आम्ही ठेवू तेवत प्रेमाची ज्योत मात्रावृत्त (मात्रा २५)