Tag: Marathi Ghazal

  • स्वर्ण – GOLD

    असे असावे धैर्य हृदयीचे पाण्याला जे बर्फ बनविते असे असावे शौर्य नारीचे अर्धे जे जे पूर्ण बनविते असे असावे विणूनी शिवणे पुण्याने जे अर्थ बनविते असे असावे ऊन हळदीचे कर्माला जे जीर्ण बनविते असे असावे पैंजण पदीचे रुणझुणते जे तर्क बनविते असे असावे झिजणे चंदनी हितकर प्रिय जे अर्क बनविते असे असावे वादळ आत्मीक स्वभावास…

  • चक्रीवादळ – Hurricane

    आहे ओंजळ खरी अंजली नाही मृगजळ खरी अंजली उठवुन मोहळ खरी अंजली बनते वादळ खरी अंजली पाणिपात्र मम भरण्यासाठी फोडे कातळ खरी अंजली कधी झुळूक तर कधी भासते चक्रीवादळ खरी अंजली आज सुनेत्रा तृप्त जाहली बनता वाकळ खरी अंजली गझल – मात्रावृत्त (मात्रा १६)

  • स्वाक्षरी – Signature

    अस्त्र माझे भेदणारे ढाल आहे उजळलेले लेखणीचे भाल आहे कागदावर नाचताना लेखणीही प्रीत माझी गात देते ताल आहे हे नव्हे रे केस माझे कृष्ण कुरळे ही निशेला तू दिलेली शाल आहे हे नव्हे रे ओठ माझे रंगलेले हा गुलाबाचा गुलाबी गाल आहे हाच रे कागद तुझा तो हरवलेला हळद ओली स्वाक्षरी बघ लाल आहे तू…

  • अप्सरा – Nymph

    आज मतला थरथरे हा बावरा बावरोनी होतसे हा लाजरा नाचताती शेरणी गझलेमधे शेर बब्बर गुरगुरे मग नाचरा हाय मज हा छंद पुन्हा लागला पाठ म्हणते तू विसावा घे जरा काळ वेडा कालचा झाला जुना माझियावर फोडिशी का खापरा पाठ माझी जाहली रे मोकळी जाळता मी शुभ्र नीतळ कापरा काफिया तू मौन आता सोडना बावऱ्या झाल्यात…

  • बेछूट – Unstrained

    तो गुन्हा माझाच होता मी मजेने बोलले ते जरा होतेच वेडे मैत्र त्यांनी टाळले काय मी बोलून गेले वय जरी नादान ना बोलणे बेछूट त्यांचे लाखदा मज बोचले आजही करतेच जखमी ना स्वभावाला दवा कर्मफळ मिळतेच त्याचे पुरवितेना चोचले मज जरी माहीत होते मी कुठे नव्हते उणी प्रीतिच्या गाभ्यात शिरण्या मी तपाने वाळले भयफुला तू…

  • यात्रा – journey

    वेध तुझ्या यात्रेचे मज अता लागले रे दर्शनास आतुर डोळे साद ऐकते रे एक एक पाउल उमटत,असे वाज वाजे संगतीस प्रियजन त्यांची गाज जाहले रे निळ्या डोंगराच्या रांगा नभा वेढणाऱ्या गाठण्यास टोके सुंदर गात चालले रे पल्लवीत हिरव्या राया मोहरून आल्या आम्र मंजिरी मी मजला झुळुक चुंबते रे सुनेत्रात भरुनी घेउन स्वरुप आत्मदेवा तुझे भाव…

  • वडापाव – Vegetarian fast food

    घरकामाला सुट्टी घे पण नको आज तू भांडुस सखये वडापावची गाडी आली नको पसारा मांडुस सखये वडापाव हा जरी कालचा पाव भाजला तुपात खरपुस खलात त्याला टाकुन वेगे नकोच रागे कांडुस सखये तू तर माझी प्रियतम साकी खिलव वडे या रसिक जनांना गझलांनी मी भरले प्याले नको ग त्यांना सांडुस सखये नको टमाटे वडे फेकणे…