अंडाकृति तव प्रिये चेहरा खरबुज वर्णी नीतळ सुंदर कृष्ण कुंतली तुझ्या विपुल घन नेत्रबाण दो सावळ सुंदर पहाट होता वेलींवरल्या पुष्प-पऱ्यांच्या नयनांमधुनी झरती रिमझिम धवल सुवासिक दवबिंदुंचे ओघळ सुंदर पौष पौर्णिमा नेसुन येता निळी पैठणी हरित धरेवर शिशिरामधल्या चांदणराती चिंब भिजावा कातळ सुंदर जुन्या जांभळ्या लुगड्यावरती जोडुन तुकडे चिटा-खणांचे पणजी माझी शिवायची नवी रंगबिरंगी वाकळ…

पाचोळा अन हिरवळ भूवर आठवणींचा दरवळ भूवर तव पदराची सळसळ भूवर कुणा वाटते मृगजळ भूवर किणकिणणारी कांच कंकणे जणू झऱ्याची खळखळ भूवर मृणाल कैसी फसेल चिखली उमटव उमटव करतळ भूवर नाच ‘सुनेत्रा’ जलदांमधुनी झरण्या मौक्तिक घळघळ भूवर गझल मात्रावृत्त – १६ मात्रा

टोणा करणी करती भोंदू व्यंतर योनी मिळावया नर पशु पक्षी बळी देउनी पिशाच टोणी मिळावया तृतीय पंथी हिजडे हिजड्या फिरती दारी जगण्याला त्यांनाही दे मार्ग तपस्या शीतल लोणी मिळावया शुचिता हृदयी वाढत जाता संयम येतो कृतीमधे सत्य प्रकटते रत्नत्रय रत्नांची गोणी मिळावया आर्जव मार्दव ब्रम्हचर्य अन अकिंचन्य युत धर्म क्षमा पालन करती जीव एकटे प्रियतम…