सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Ghazal

  • दुहिता – Daughter, River

    भूमीताई सांग कसे मी होऊ तव उतराई तुझ्या क्षमेची दिगंत कीर्ती गाते दुहिता माई निर्झर बाळे अवखळ पेलत अंगाखांद्यावरी शुद्ध नीर साठवण्या ह्रदयी खळगे ठाई ठाई तलाव विहिरी धरण सरोवर समुद्र सागर ओढे तव कायेवर आश्रय घेती तू तर त्यांची आई सातपुडा सह्याद्री मांगी विंध्य हिमालय तुंगी सम्मेद शिखर कैलास गिरिची तू माता बाई नंदनवन…

  • न्याय – JUSTICE

    कती स्पष्ट बोल खटकती झोंबती जर्द कती लाल ती अलक ती गोष्ट न अलना गझलच लिहिली ओवाळुन आरती कनक ती गझल घड केळ्यांचा विकत मिळाला घडावरी घड फुकट मिळाला सवलत खासच बिग बाजारी भरून गाडी माल मिळाला बिगी बिगी कुणबिणी निघाल्या त्यांना लावण जॉब मिळाला तिखट कटीवर बरणीमध्ये मम चालीला ताल मिळाला सूर ताल लय…

  • क्षमा भाव गुण – “The virtu of forgiveness”

    जास्वंदी की जपा म्हणू मी कुक्षी की कुंडले स्मरू मी रंग गुलाबी केसर कणकण बीज मण्यांना कसे धरू मी कणकण वाटे तुज तापाची यावर कैसे बरे हसू मी दुभत्या भाकड जित्राबांनां खाटकास का विकू झुकू मी जीवास देते जीव अश्या मम लेखणीस का म्यान करू मी सुजला सुफला देह संपदा जमीन फुंकुन का टाकू मी…

  • जीव सृष्टि -living beings

    पृथ्वी कायिक जीव सृष्टि गोवा दमण व दीव सृष्टि करुणा ममतेची मूर्ती पण ना करते कीव सृष्टि स्पर्श कराया प्रीतीने दोन करांनी शीव सृष्टि वृक्ष तरू तण एकेंद्रिय पुद्गल द्रव्य अजीव सृष्टि निसर्ग मानव ग्रह तारे उत्क्रांतीची नीव सृष्टि

  • मडगार्ड – MUDGUARD

    मडगार्ड की पडल मडी घोंगावते बझल मडी गा गा ल गा गा गा गा सोडव खरे पझल मडी राजीव नयनातिल जल प्रक्षाळते गझल मडी पैंजण पदी छुमछुमती फुलले पहा कमल मडी कळ कमळ दाबा सत्त्वर वाटेकरी अडल मडी    

  • पान – page

    मंगल आहे मंगळ वार मंगल साहे चंगळ वार अंगण झाले गंधित पान मंगल पाहे टंगळ वार अंजुम बोले मंजुळ बोल मंगल वाहे अंगळ वार कंकर मोती पंकज नील मंगल का हे तंगळ वार दंगल चाले सुंदर छान मंगलता हे बंगळ वार गायन साथी वादन राग मंगल गा हे संगळ वार चंचल नाही श्रावण रात मंगल…

  • होल सोल – WHOLE SOUL

    चारोळी  .. होल गरज वा इच्छा कशाची बांधते तुज मूळ जारण कर्म बे ते मोल आता चार ओळी मुक्तकाच्या ना रुबाई मूळ पारण पारणे ते होल आता गझल ….. सोल मूळ कारण काय जे ते बोल आता मूळ तारण कोण ते ते कोल आता का बरे तू टाळले सांगायचे रे मूळ सारण खोबरे ते फोल…