सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Ghazal

  • पाखरां भरवेन मी – PAAKHARAA BHARAVEN MEE (I will feed the birds)

    पाखरां भरवेन मी जीवना फुलवेन मी शिंपल्यात पडूनिया मौक्तिका घडवेन मी वीज देही नाचता अंबरी तळपेन मी उगवण्या पुण्यांकुरा मृत्तिका भिजवेन मी जतन करण्या प्रीतिला शुद्धता घडवेन मी वृत्त – गा ल गा गा, गा ल गा.

  • पुरे जाहले साकी – PURE JAAHALE SAAKI ((“that is enough,O saaki”)

    पुन्हा पुन्हा का भरिशि प्याला पुरे जाहले साकी हृदय भडाग्नी पूर्ण निमाला पुरे जाहले साकी कोळुन प्याले अक्षर मात्रा उकार काना वळणे विसर्ग उरला फक्त तळाला पुरे जाहले साकी दवात भिजणे सुकुन तडकणे मिरवत मिरवत टिकणे चक्र अघोरी हवे कशाला पुरे जाहले साकी भ्रमर भृंग हे अवती भवती फूलपाखरू बघते मधू वाटणे सांग फुलाला पुरे…

  • उठाठेवी – UTHAATHEVEE (medding)

    कशाला या उठाठेवी, जना सांगावया काही उठा बोला मना सांगा, लिहाया लीलया काही कुणी नाहीच मोठारे, तसा नाहीच छोटाही अता छोटे बनूयाहो, बरे बोलावया काही कशी भाषा फुलावी रे, असे हे मौन लोकांचे जरा भांडा स्वतःशीही, चुका टाळावया काही नवी गीते रचू गाऊ, क्षमेने क्रोध जाळूया अहिंसा धर्म जीवांचा, खरा जाणावया काही करूया शांत पृथ्वीला,…

  • पुरे जिवाशी खेळ खेळणे – PURE JIVASHEE KHEL KHELANE (playing with a fire)

    पुरे जिवाशी खेळ खेळणे काठावरुनी ऋतू जाणणे आषाढातिल मेघ पालखी फाल्गुन अस्सल रंग पारखी आश्विन मासी धवल चांदणे वैशाखाची कनक झळाळी कार्तिकातली जर्द नव्हाळी पौषामधले गगन देखणे चैत्र फुलोरा मृदुल पालवी भाद्रपदातिल ऊन सावली ज्येष्ठामध्ये आत्म पाहणे मार्गशीर्ष मोहक मनभावन गुलाबजल शिंपाया श्रावण माघामध्ये निवत तापणे

  • घेऊ थोडी – GHEOO THODEE ((“let me take a bit”)

    मुस्तज़ाद गझल कधीच नाही जरी घेतली      घेऊ थोडी भरून प्याले तरी झेपली      घेऊ थोडी दिल्यास तू ज्या जखमा मृगजळ      करिती खळखळ नाद ऐकुनी नशा पेटली      घेऊ थोडी करावयाला जशी साठवण      तुझी आठवण दिव्यात भरता वात तेवली      घेऊ थोडी पैशांची या मिटण्या चणचण      केली वणवण थकल्यावरती पाठ टेकली      घेऊ थोडी उपवासाने गळून गेली      पूजा केली करुन…

  • संपदा घेऊन ये – SAMPADAA GHEOON YE (“come with prosperity”)

    रंगल्या पूर्वेसवे तू रंग ते लेऊन ये कोवळ्या किरणांसवे तू संपदा घेऊन ये गातसे आकाश गझला पंख तू पसरून ये कुंकवाला शुभ्र भाळी आज तू रेखून ये कैद करण्या शृंखला या ठेवल्या नाहीत मी थांबली गाडी जरी ना साखळी खेचून ये येच उल्के भूवरी या बहरण्या फुलण्या गडे वाटली ‘भीती’ जरी ‘तिज’ अंबरी फेकून ये…

  • होतसे मी क्रुद्ध आता – HOTASE MEE KRUDDH AATAA

    होतसे मी क्रुद्ध आता जाहले बघ वृद्ध आता शब्द पुद्गल जाणते मी पेटवीती युद्ध आता शब्द आतुर बोलण्या पण कंठ का अवरुद्ध आता रंगले मन रंग उधळुन कोण येथे शुद्ध आता नांदता चित्तात शांती भासते मी बुद्ध आता वृत्त – गा ल गा गा, गा ल गा गा.