-
बुरुज – BURUJ
प्रणाम सूर्या तव तेजाला युद्ध पेटले सम्यक सलाम वायूच्या झोताला युद्ध पेटले सम्यक सदन शांतिचे हिमालयावर सह्याद्रीचा बाणा कातळ काळे बुरुज गडाला युद्ध पेटले सम्यक गस्त तराईवर गुरख्यांची जैनागम रक्षाया साक्ष तयांची इतिहासाला युद्ध पेटले सम्यक कृतज्ञतेची किल्ली न्यारी तळातली शोधाया बर्फावरती रोवुन भाला युद्ध पेटले सम्यक कोंदण मक्ता त्यात झळकतो हिरा “सुनेत्रा” नामी भूगोली…
-
रंग फाल्गुनी – RANG FALGUNI
मने हरित जाहली खरी खुलून गावया वनात बहर लीलया पुन्हा वसंत गावया रंग फाल्गुनी झरे फुलाफुलांत उतरण्या सुगंध पाकळ्यांतला हवेत मंद लहरण्या गात पाखरे झरे मनास नाद मोह तो पान पान मोहरात आम्रवृक्ष डोलतो वादनात गायनात सृष्टी रंग दंगली मने फुलून रंगली… मने फुलून रंगली … .
-
गरिमाधुर्य – GARIMAADHURYA
गरिमाधुर्य.. अधरी धरी .. री हरी … अधरी धरी… . बासुरी धन्वंतरी री हरी.. अधरी धरी ….. पांगलेल्या सावल्यांची .. भाषणे भाषांतरे ….. छापावया शाई भरी.. री हरी अधरी धरी….. कुरणावरी गाई म्हशी ..घुंगरे कंठातली ….. शांत समयी झरण्या सरी .. री हरी अधरी धरी….. रेष आभाळात काळी.. पाखरांची चालली ….. प्रतिबिंब हलते निर्झरी.. री…
-
मानधन – MAANDHAN
मौन मानस मोर माथ्यावर मुरारी मुसळ माळा मुघल माया नर मुरारी डौल तोरा मर्दिनी तव नर्तकीचा मूठ मारुन मूळ मंथन कर मुरारी कोसळे नक्षत्र कुठले मज तमा ना मोरपंखी मलय मानक हर मुरारी ना धरी धारेवरी गुण व्यर्थ कोणा मायबोली माधवी मोहर मुरारी निर्मितीचा कलश भरता सहज झेले मोरचूदी मारव्याचा स्वर मुरारी वेड झरणारे सुगंधी…
-
गांजा – GANJA
स्फुटास्फुटातुन फुटत राहती अस्फुट कैक फटाके छिद्रान्वेषी मूढांसाठी फोडित चूक फटाके सुतळी वर्दी लडी लवंगी सवे सुरुंगी गांजा पिळुन टाकल्या पोटी उडती भडकुन भूक फटाके कुटून काथ्या धागे धागे वीज ठासुनी नेत्री बार उडविती गिरनाराचे गाठुन टूक फटाके फक्त वाकती नेट फेकण्या खोलीच्या अंदाजे सर्व जाणते पण फटके मम शिवण्या हूक फटाके दारूगोळा भुईनळ्यांतुन पाडत…
-
शास्त्रार्थ – SHASTRARTH
जोमानं तारू किनाऱ्या लावू भावांची भूमिका चित्रात ओतू घामाच्या मोत्यांनी देहाला सजवू स्वच्छ जलाने अंघोळ करू शुभातून नंतर शुद्धात राहू संवर निर्जरा लक्षात ठेवू नेकीने टिकू युक्तीने विकू कर्तव्यपालन स्वधर्म पाळू धरून धर्मास संसार मांडू प्राणाचे हित साधत जगू स्वतःच्या जीवाला स्वतःच जपू दशधर्म शिडी बांधून घेऊ गुणांशी मैत्री संयम राखू सत्यास जागत काव्यात रंगू…
-
तंदुरुस्त – TANDURUST
अभंग ओवी ….. तंदुरुस्त पाप पुण्य लोप कर्म निर्जरेने होऊदे तो जेंव्हा व्हायचा असेल तनमन जपण्या राहू तंदुरुस्त जीव जीवासाठी घालतात गस्त प्रत्येकाची व्याख्या मोक्ष मुक्तीची हो असावी निराळी पंचम या काली वाम नवं तारू उजव्या तटाला सुखरूप येता सदाचारी शांत पुत्र वामादेवी तुझा प्राणप्रिय अश्वसेन पिता शोभतो क्षत्रिय क्षेत्रपाल रक्षे भूमी इंच इंच सुखे…