Tag: Marathi Kavita

  • मानधन – MAANDHAN

    मौन मानस मोर माथ्यावर मुरारी मुसळ माळा मुघल माया नर मुरारी डौल तोरा मर्दिनी तव नर्तकीचा मूठ मारुन मूळ मंथन कर मुरारी कोसळे नक्षत्र कुठले मज तमा ना मोरपंखी मलय मानक हर मुरारी ना धरी धारेवरी गुण व्यर्थ कोणा मायबोली माधवी मोहर मुरारी निर्मितीचा कलश भरता सहज झेले मोरचूदी मारव्याचा स्वर मुरारी वेड झरणारे सुगंधी…

  • गांजा – GANJA

    स्फुटास्फुटातुन फुटत राहती अस्फुट कैक फटाके छिद्रान्वेषी मूढांसाठी फोडित चूक फटाके सुतळी वर्दी लडी लवंगी सवे सुरुंगी गांजा पिळुन टाकल्या पोटी उडती भडकुन भूक फटाके कुटून काथ्या धागे धागे वीज ठासुनी नेत्री बार उडविती गिरनाराचे गाठुन टूक फटाके फक्त वाकती नेट फेकण्या खोलीच्या अंदाजे सर्व जाणते पण फटके मम शिवण्या हूक फटाके दारूगोळा भुईनळ्यांतुन पाडत…

  • शास्त्रार्थ – SHASTRARTH

    जोमानं तारू किनाऱ्या लावू भावांची भूमिका चित्रात ओतू घामाच्या मोत्यांनी देहाला सजवू स्वच्छ जलाने अंघोळ करू शुभातून नंतर शुद्धात राहू संवर निर्जरा लक्षात ठेवू नेकीने टिकू युक्तीने विकू कर्तव्यपालन स्वधर्म पाळू धरून धर्मास संसार मांडू प्राणाचे हित साधत जगू स्वतःच्या जीवाला स्वतःच जपू दशधर्म शिडी बांधून घेऊ गुणांशी मैत्री संयम राखू सत्यास जागत काव्यात रंगू…

  • तंदुरुस्त – TANDURUST

    अभंग ओवी ….. तंदुरुस्त पाप पुण्य लोप कर्म निर्जरेने होऊदे तो जेंव्हा व्हायचा असेल तनमन जपण्या राहू तंदुरुस्त जीव जीवासाठी घालतात गस्त प्रत्येकाची व्याख्या मोक्ष मुक्तीची हो असावी निराळी पंचम या काली वाम नवं तारू उजव्या तटाला सुखरूप येता सदाचारी शांत पुत्र वामादेवी तुझा प्राणप्रिय अश्वसेन पिता शोभतो क्षत्रिय क्षेत्रपाल रक्षे भूमी इंच इंच सुखे…

  • गुणानुराग – GUNANURAAG

    रुबाई … शिशिर शिशिर ऋतूच्या प्याल्यामध्ये रस भरते सृष्टी तपोलीन पण ऋतू शिशिर हा नासाग्री दृष्टी धुके लपेटून साकी गाते देण्या त्याला काही नकोस नाकारू सौंदर्या ओंजळ भरून वाही ग झ ल … गुणानुराग श्रीमंती अंतरी रत्नत्रय भावी मम समर्थ रक्षिण्या आत्मधर्म स्वामी शिशिराच्या प्याल्यात रस भरते सृष्टी ओंजळीत गोठवुन दशधर्म दावी ऋतु शिशिर तपोलीन…

  • शर्वरी – SHARVAREE

    संगमरवरी रात शर्वरी चरण कशाला जोड कर वरी हृदय मंदिरी ब्रम्ह हर वरी केवळ आत्मा पूज्य वर धरी ल ल ल गा ल गा पंख पर वरी

  • चौघडा

    घन काळे काळे गगनी भादवा दवा आत्म्याला चिरि कुंकू रेख ललाटी दे जाप्य काव्य कुसुमाला जोडून करांचे तळवे जुळविली कराग्रे दाही मी भाव अर्घ्य दिधले पारणा व्रताची झाली निळीशार हवेली मौन रानभर सळसळे ऊस कलशात खिराया दहिवर थांबला जलद पाऊस किरणांनी जादू केली निवळली धुक्याची दुलई सृष्टीशी गप्पा गोष्टी झंकार चौघडा सनई