ताल मज साधायचा सूर मज पकडायचा लय मला पकडायची… माझिया गझलेतली…. भावघन गाण्यातला भाव मज सांडायचा अर्थ पण जाणायचा… माझिया जगण्यातुनी …. गोष्ट मज ऐकायची गोष्ट मज सांगायची गोष्ट मज वाचायची… माझिया दृष्टीतुनी …. मिळविली दृष्टी खरी जगवुनी सृष्टी खरी अंतरी यष्टी खरी … माझिया धर्मातली….

कुंतल मेंदीमध्ये भिजवुन बसली आहे मीरा वाकुन निघून गेल्या घटिका प्रहरे मूक मौन खेडी अन शहरे उठ ऊठ तू मीरे आता पाणवठी जा बनून राधा बैस जळी त्या बुडवुनी पाय पाण्यावर ती येईल साय करून गोळा त्या सायीला घुसळ घुसळ लोणी वर याया गरम भाकरीवरती लोणी खाण्यासाठी येईल कोणी

असेल कैसे शहर आंधळे लोक आंधळे असतिल काही…. भ्रमर आंधळे नसतिल सारे असतिल थोडे काही … पाणवठ्यावर तुला जायचे अजून तृष्णा असेल बाकी …. दूर वाटतो पाणवठा जरी पाणवठ्याचा रस्ता नाही …. कवीस शोधे अजुनी राधा गावामधल्या गल्ल्यांमधुनी … कवीस याची खबरच नाही पाणवठ्यावर कवी बसूनी… माझ्या गोष्टी सुंदर सुंदर ऐकायाला येच प्रियतमा… माझी गाणी…