सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Kavita

  • झरतृष्ट – ZARATRUSHTA (GOLDEN SHINING STAR)

    कोण हा झरतृष्ट आहे पुस्तकाचे पृष्ठ आहे कोण लिहितो गीत यावर दृष्ट की अदृष्ट आहे … मेघ घन घन कृष्ण आहे जलद भरला तृप्त आहे सांडण्या धो धो सुखाने जाहला संपृक्त आहे … वाफ भरली लुप्त झाली मेघना संतुष्ट झाली गार वारा झोंबल्यावर कोसळूनी मुक्त झाली … रुष्ट होणे बरे नाही गुप्त होणे बरे नाही…

  • हितकर – HITAKAR (SALUBRIOUS)

    लिहावयाला भिऊ कशाला प्रश्नचिन्ह मग लिहू कशाला लिहिणे करते मुक्त मनाला तर दुःखाने झरू कशाला अर्थ काढते सदैव हितकर शब्दांमध्ये फसू कशाला हृदय बोलते घडले सुंदर कुरूप भू ला म्हणू कशाला अंधश्रद्ध ही नव्हे “सुनेत्रा” श्रद्धेला मी डसू कशाला गझल मात्रावृत्त (मात्रा १६)

  • उखळ – UKHAL (MORTAR)

    रदीफ काफियासवे गझल मस्त शोभते तंग जरी काफिया ग वसन चुस्त शोभते सारवान आज नको तूच उंट हाक रे पुनवेची चांदरात ग्रहण गस्त शोभते भेटण्या मला बरी पुलावरील झोपडी महागड्या घराहुनी स्वच्छ स्वस्त शोभते गण मात्रा लगावली तराजूत तोलण्या लष्करची तुला गडे शान शिस्त शोभते हत्तीवर पागोळ्या बसुन बरस बरसती भरला घट उखळ मुसळधार हस्त…

  • स्प्लेंडर – SPLENDOR(GREAT BEAUTY)

    झिंग झिंगल्यावरती थिरकत फुगडी सुंदर एक सांडली सोलापूरी बुगडी सुंदर पवन मावळी उद्यम नगरी गाव भोसरी पिंपवडातिल प्राधिकरण अन निगडी सुंदर फेटे टोप्या हेल्मेटच्या गर्दीमध्ये उठून दिसते मस्त पुणेरी पगडी सुंदर शाहूनगरी भटकायाला भारी वाहन जुनी तरीही स्प्लेंडर आहे तगडी सुंदर लेकीबाळी नटून बारामतीत फिरती विकावयाला सुबक बोळकी सुगडी सुंदर मम् गझलेच्या जमिनीवरती पाय रोवुनी…

  • शाल – SHAWL

    विमान हे खरेच दिव्य तू बसून त्यात ये ललाल लाल लाल लाल लाल लाल गात ये तुझाच देश धर्म वाट पाहतो तुझी इथे निवांत छान मास मार्गशीर्ष कार्तिकात ये तुझ्यावरी रचावयास प्रेमगीत ते उभे लपेट शाल दोरवा पहाट गारव्यात ये स्वरात सात चांदण्यात रंगवून सत्य तू मजेत वाजवीत शीळ कौतुकात न्हात ये उनाड ऊन कोवळे…

  • अनुकूल – ANUKOOL (FRIENDLY)

    अनुकूलच हे द्रव्य क्षेत्र नि काळही आम्हास भूतकाळही अतीव सुंदर दिसतो बिंबात वर्तमानही जगून सुंदर उजळ भविष्यास दिगंबरांच्या जैन पथावर फुलवू काव्यात सान बालके तरुण पिढीला दिशा दाखवून जिनानुयायांच्या धर्माला नेऊ विश्वात गृहस्थ जीवन जगता जगता मोक्ष पथिक होत निर्भय आम्ही ठेवू तेवत प्रेमाची ज्योत मात्रावृत्त (मात्रा २५)

  • रसोई – RASOEE (KITCHEN)

    घरास माझ्या खिडक्या दारे आत वाहते वसंत वारे प्रभात समयी पक्ष्यांसंगे मन म्हणते मज गा रे गा रे बागेमधली फुले पाहुनी काव्य बरसते दरवळणारे अन्न शिजविते रसोईत मी शुद्ध चवीचे आवडणारे अंगणात गप्पांची मैफल सोबतीस मम प्रियजन सारे जिवलग प्रेमाचे शेजारी जणू हासरे भवती तारे घरात तुजला नाही थारा जा दुःखा तू जा रे जा…