Tag: Marathi Kavita

  • प्रतीके – SYMBOLS

    प्रतीके देती, नित्य निराळा, बोध वेगळ्या जीवांना.. प्रतीके अनवट, कधी आणिती, क्रोध वेगळ्या जीवांना….. प्रतिमा रेखीव, पाण्यामधली, सतत डोलता वाऱ्याने.. प्रतीके म्हणती, काव्यांमधुनी, शोध वेगळ्या जीवांना…..

  • पाऊले – FOOT STEPS

    पाऊले वाळवंटी चालती ही पाऊले सामान अपुले वाहती ही पाऊले हे निळे आभाळ वरती दाटुनी यावे कधी भिजविण्या रेती तळीची गावे कधी ….. नित्य लिहावे काहीतरी मी मला जिंकण्यासाठी मला जिंकुनी मीच लिहावे मला हरवण्यासाठी शब्दांमधुनी मोद उधळते भूवर साऱ्या वरती जाते कधी कधी मी गगन चुंबण्यासाठी

  • झरतृष्ट – GOLDEN SHINING STAR

    कोण हा झरतृष्ट आहे पुस्तकाचे पृष्ठ आहे कोण लिहितो गीत यावर दृष्ट की अदृष्ट आहे … मेघ घन घन कृष्ण आहे जलद भरला तृप्त आहे सांडण्या धो धो सुखाने जाहला संपृक्त आहे … वाफ भरली लुप्त झाली मेघना संतुष्ट झाली गार वारा झोंबल्यावर कोसळूनी मुक्त झाली … रुष्ट होणे बरे नाही गुप्त होणे बरे नाही…

  • हितकर – SALUBRIOUS

    लिहावयाला भिऊ कशाला प्रश्नचिन्ह मग लिहू कशाला लिहिणे करते मुक्त मनाला तर दुःखाने झरू कशाला अर्थ काढते सदैव हितकर शब्दांमध्ये फसू कशाला हृदय बोलते घडले सुंदर कुरूप भू ला म्हणू कशाला अंधश्रद्ध ही नव्हे “सुनेत्रा” श्रद्धेला मी डसू कशाला गझल मात्रावृत्त (मात्रा १६)

  • उखळ – MORTAR

    रदीफ काफियासवे गझल मस्त शोभते तंग जरी काफिया ग वसन चुस्त शोभते सारवान आज नको तूच उंट हाक रे पुनवेची चांदरात ग्रहण गस्त शोभते भेटण्या मला बरी पुलावरील झोपडी महागड्या घराहुनी स्वच्छ स्वस्त शोभते गण मात्रा लगावली तराजूत तोलण्या लष्करची तुला गडे शान शिस्त शोभते हत्तीवर पागोळ्या बसुन बरस बरसती भरला घट उखळ मुसळधार हस्त…

  • स्प्लेंडर – GREAT BEAUTY

    झिंग झिंगल्यावरती थिरकत फुगडी सुंदर एक सांडली सोलापूरी बुगडी सुंदर पवन मावळी उद्यम नगरी गाव भोसरी पिंपवडातिल प्राधिकरण अन निगडी सुंदर फेटे टोप्या हेल्मेटच्या गर्दीमध्ये उठून दिसते मस्त पुणेरी पगडी सुंदर शाहूनगरी भटकायाला भारी वाहन जुनी तरीही स्प्लेंडर आहे तगडी सुंदर लेकीबाळी नटून बारामतीत फिरती विकावयाला सुबक बोळकी सुगडी सुंदर मम् गझलेच्या जमिनीवरती पाय रोवुनी…

  • शाल – SHAWL

    विमान हे खरेच दिव्य तू बसून त्यात ये ललाल लाल लाल लाल लाल लाल गात ये तुझाच देश धर्म वाट पाहतो तुझी इथे निवांत छान मास मार्गशीर्ष कार्तिकात ये तुझ्यावरी रचावयास प्रेमगीत ते उभे लपेट शाल दोरवा पहाट गारव्यात ये स्वरात सात चांदण्यात रंगवून सत्य तू मजेत वाजवीत शीळ कौतुकात न्हात ये उनाड ऊन कोवळे…