सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Kavita

  • “पहिला पाऊस” – “PAHILAA PAAOOS”

    पहिला पाऊस पहिलं प्रेम, प्रेम कसलं फसवा गेम. . किती ताणलं धनुष्य तरी, कवी बाळाचा चुकतो नेम… “पहिला पाऊस पहिलं प्रेम” कुणीतरी कवी म्हणतो. . पावसावरती कविता रचत…. कल्पनेतच प्रेम करतो! कवी कल्पना सुंदर असतात ; ह्रुदयमधलं झुंबर असतात !! वारा येतो झुळूक येते . . झुंबर किणकिण गाणे गाते …. कवी वेडा वेडाच असतो,…

  • काय लिहू – KAAY LIHOO

    काय लिहू कसे लिहू प्रश्न मला पडत नाहीत लिहिणे चालू झाल्यावरती शब्द कुठेच अडत नाहीत तीच तीच रडकथा गाणे मला आवडत नाही नवे काही लिहिण्यासाठी आतुर माझे कलम शाई कोण काय अर्थ काढेल याची कधीच पर्वा नसते एका वेगळ्या विश्वामध्ये काव्य माझे झुलत असते भाव दाटतात रूप घेतात लिहित लिहित रंग बरसतात लिहून झाल्यावरती मात्र…

  • धार लावली – DHAAR LAAVALEE

    धार लावली पेन्सिल तासुन पात्याने ब्लेडच्या टोकयंत्र वा गिरमिट फेकुन पात्याने ब्लेडच्या पेन्सिलीतले टोक शिश्याचे तीक्ष्ण जाहल्यावरी तिला पकडुनी लिहिली कविता शुभ्र कागदावरी लिहिता लिहिता अक्षर अक्षर सजीव झाले असे बकुळ फुलांसम सुगंध त्यांचा हृदयी माझ्या वसे बकुळ तळीच्या मातीमध्ये बकुळ शिम्पते फुले परिमल त्यांचा मातीमधुनी वाऱ्यावरती झुले काव्यफुलातिल पराग कोमल रुजूदेत मन्मनी काव्य फुलूदे…

  • केंद्र – KENDRA

    केंद्र कोणते परीघ पुसतो नवल वाटते त्रिज्येला ठोकुन खुंटी केंद्रावर ती मार्ग आखते संध्येला संधीकाली डोंगरमाथी रंग केशरी उधळाया सविता उतरे जळात अलगद सोनेरी तनु बुडवाया तरंग उठती निळ्या जळावर वर्तुळ विस्तारत जाते व्यासही मोठा मोठा बनतो काठाशी जोडे नाते स्पर्शायाला मृदा काठची लहरींसंगे धावाया वारा येतो शीळ घालतो जलबिंदूंना चुंबाया जलदेवी रात्रीला येते मुग्ध…

  • मनी माऊ – MANEE MAAOO

    मनी माऊ सांगा कुठे चालली हाय? मळ्यातल्या आडावर चालली हाय। का बरे आडावर चालली हाय? शेंदाया पाणी चालली हाय। बादली नि घागर कुठं हाय ? पाठीवर पखाल बांधली हाय। कुणाची वाट बघतेय माऊ? चिऊची वाट बघतेय माऊ। चिऊला उशीर का झाला? चिऊच्या बाळाला ताप आला। माऊला मेसेज केलाय काय? चिऊचं वॉटसाप बंद हाय। माऊला आडावर…

  • गाथा – GAATHAA

    अध्यात्माच्या गाथा सुंदर फक्त पाठ ना केल्या मी वाच्यार्थाला जाणुन त्यांच्या अनुवादित ही केल्या मी जाणुन घेउन वाच्यार्थाला अनुभवसुद्धा घेते मी मनापासुनी तपात रमते मौन रम्य अन घेते मी गूढ बोलुनी मूढ बनोनी कुणी मोकळे होते हो दिवस लोटता शल्य तयांच्या अंतर्यामी टोचे हो पोपटपंची ना मी करते पोपटास पण मुक्त करे गुरुवर आच न…

  • हित – HIT

    आत्म्याचे हित कशात रे आत्म्याचे हित सुखात रे सुख आकुळता रहितच रे सुखात व्याकुळता नच रे आकुळ व्याकुळ स्थिती करी तगमग तगमग जीवाची तगमग संपे जीवाची कास धरुन अध्यात्माची अंतर्दृष्टी ज्यांना रे सम्यगदर्शन त्यांना रे अंतर्दृष्टी उघडाया खऱ्या गुरूला जाणूया दर्शन शास्त्रे खरी खरी खऱ्या गुरूची वाच तरी मात्रावृत्त – १४ मात्रा