आठवते मज ऊन कोवळे गच्चीमधले झुळझुळणारे माझी कविता माझे गाणे नकळत माझ्या खळखळणारे धडपड तेव्हा केली होती अक्षर प्रीती पेरायाची लोटून माती मृदुल त्यावरी रिमझिम पाणी शिम्पायाची झाड फुलांचे अता बहरले सावलीत मी आहे आता भिजव मला तू चिंब फुलांनी हलवुन फांद्या येता जाता….

अक्षरातले वळण माझिया फक्त तुला अन तुला शोधते असावातली काजळ रेषा तुझ्याचसाठी फक्त वाहते उकार वेलांटी अन मात्रा तुला आठवुन कंपित होता पापणकाठी थरथरणारी तुझी सावली अधर चुंबिते …

बोल मना कवाड उघड दारे खिडक्या सताड उघड घडा घडा बोलत जा साठलं पाणी ओतत जा पाऊस मग येईलच चिंब चिंब भिजवेलच भर पुन्हा रिता घडा चढत जा उंच कडा कड्यावरती ढगच ढग डोळे भरून त्यांना बघ डोळे तुडुंब भरुन येतील झरझर अश्रू झरुन जातील मन बनेल आरसपानी गाण्यासाठी सुंदर गाणी