सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Kavita

  • गुणानुराग – GUNANURAAG(DELIGHT IN GOOD QUALITIES)

    रुबाई … शिशिर शिशिर ऋतूच्या प्याल्यामध्ये रस भरते सृष्टी तपोलीन पण ऋतू शिशिर हा नासाग्री दृष्टी धुके लपेटून साकी गाते देण्या त्याला काही नकोस नाकारू सौंदर्या ओंजळ भरून वाही ग झ ल … गुणानुराग श्रीमंती अंतरी रत्नत्रय भावी मम समर्थ रक्षिण्या आत्मधर्म स्वामी शिशिराच्या प्याल्यात रस भरते सृष्टी ओंजळीत गोठवुन दशधर्म दावी ऋतु शिशिर तपोलीन…

  • शर्वरी – SHARVAREE(NIGHT)

    संगमरवरी रात शर्वरी चरण कशाला जोड कर वरी हृदय मंदिरी ब्रम्ह हर वरी केवळ आत्मा पूज्य वर धरी ल ल ल गा ल गा पंख पर वरी

  • चौघडा – CHOUGHDA(FOUR KETTLEDRUMS)

    घन काळे काळे गगनी भादवा दवा आत्म्याला चिरि कुंकू रेख ललाटी दे जाप्य काव्य कुसुमाला जोडून करांचे तळवे जुळविली कराग्रे दाही मी भाव अर्घ्य दिधले पारणा व्रताची झाली निळीशार हवेली मौन रानभर सळसळे ऊस कलशात खिराया दहिवर थांबला जलद पाऊस किरणांनी जादू केली निवळली धुक्याची दुलई सृष्टीशी गप्पा गोष्टी झंकार चौघडा सनई

  • घडी – GHADEE (MOMENT)

    पाऊस सुखाचा श्रावण रे .. झरझरतो सुख मन भावन रे … घडीत पाऊस ऊन घडीभर घडीत अवघड कर्पूर घनसर सुखद सयींची घडी उन्हावर गोळा झाले मुठीत अत्तर …… अत्तर घन रिमझिमता झरझर … सत्त्यासम श्रावण येतो रे आषाढ कधी तो होतो रे भाद्रपदासम दो नेत्रांतून . घट कलश होऊनी झरझरतो रे … . हा प्रभाव…

  • अकोळ – AKKOL(NAME OF TOWN)

    शास्त्रात घोळ कोठे शोधा बरे दमाने योगात टोळ मोठे शोधा बरे दमाने शेरा न मोल तोटे शोधा बरे दमाने गझली अकोळ गोठे शोधा बरे दमाने घटना जरी कळाली घटनेत घट पटाचा गावी मुधोळ लोटे शोधा बरे दमाने गागागागा लगा लगागा आहेच दोन वेळा देहास खोळ बोटे शोधा बरे दमाने जुल काफिया ग सवती आहे इथे…

  • हिरा – HIRAA(DIAMOND)

    गेंद गोलसर कुंकू वर्णी गुलाबपुष्पांचा लाल जर्द जणु झेंडू चेंडू रुबाब पुष्पांचा घोळुन परिमल घोळामध्ये झाला गडद किती झोक जांभळा शौक गुलाबी शबाब पुष्पांचा लाचारी नच कर्तव्याचा धर्म मार्ग मिळता नोंदवून घे खतावणीतिल जवाब पुष्पांचा शांत पहुडल्या निळ्या झुल्यावर पारुल सुमन कळ्या वाटिकेतल्या झुडुपांवरती जुराब पुष्पांचा मोक्षस्थळीच्या वाटेवरती कुसुमांकित वेली खरा सुनेत्रा हिरा कोंदणी किताब…

  • हवाला – HAVALA(REFERENCE)

    ठाम निश्चयी दृढतम श्रद्धा कशास पाळू अंधश्रद्धा दुजांवर ठेवूनी पाळत स्वतःसाठी कुणी खोदे खंदक बिनबुडाचे भांडे चुलीवर कशास नाटक व्यर्थ आगीवर निर्जरेस मज कर्मे माझी पराकडून ना घेते आंदण स्वार्थी लंपट मित्र नव्हे ते ते तर शत्रू तुटते बंधन लांछन बिंछन नाद कशाला मम कर्मांचा मला हवाला बदफैल्यांचा माज पोसुनी म्हणे सोवळा स्वतःस कोणी सोबत…