सुनेत्रा नकाते

Tag: MARATHI LITERATURE

  • फिरंगा – FIRANGA (A FOREIGNER)

    Some critical problemsin our society are discussed in this ghazal. आवर सावर खुळ्या वासना, नाच बास हा नंगा आता; मुनी मनातिल हंसासंगे, व्यर्थ कशाला पंगा आता! नको पोखरू मुदुल भावना, स्वतःच बनुनी भुंगा आता; टाक पावले पुरे जाहला, पाळण्यातला दंगा आता! घोडागाडी घुंगुरवाळे बाळ मनाचे बाळ चोचले; किती पुरवशिल घालायला, अंगणात या पिंगा आता! स्वच्छ…

  • रांगोळी काळीशार – RANGOLI KALISHAR (DEEP BLACK RANGOLI)

    The poem describes the transition from winter to spring. The portrayal of close relation and association between changes taking place in the nature and our mind is one of the highlights of this verse. The title, ‘Karvandee Kaalyaa Jaalyaa’ means a bush of the black-colored fruits called Karvand (Carissa conjesta). करवंदी काळ्या जाळ्या देहास  घालिती वीण…

  • दे पत्र सईचे – DE PATRA SAEECHE KHAS MALA (give me letter of (सई)friend which is especially for me.

    This is a parody poem (विडंबन) written on the original poem, ‘patraat  lihuoo mee kaay tulaa(मज सांग सखे तू सांग मला  पत्रात लिहू मी काय तुला? गीतकार ..रमेश अणावकर ). दे पत्र सईचे खास मला, घे काव्य तयातिल तूच फुला! शुक्र खराकी ध्रुव खरा रे? या भूमीचा खरा सखा रे? कुणास कळली किती धरा रे?…

  • नळ – NAL (WATER TAP)

    This poem is a parody poem based on the poem ‘Man pisat maze banalere(मन पिसाट माझे बनलेरे-कविवर्य-ना.घ. देशपांडे). नळ धो धो वाहुन थकलेरे सांग झऱ्याला बघ वाऱ्याला मी कळलेरे पण कधीच ना तुज भुललेरे मम  नंदादीप न विझलेरे सांग झऱ्याला ही प्रीत अशी ना भोळी भाजते शिरावर पोळी चल आग प्रीतिची फुलवूरे सांग झऱ्याला संकेत…

  • सांजरंग – SAANJ-RANG (COLORS OF THE EVENING)

    This Ghazal is written in twelve(12) matras. रंग रूप आस दाम देह करी फक्त काम उन्हामधे तापताच अग्नितून गळे घाम कृष्ण जरी कान पिळी जिभेवरी खुले साम यज्ञयाग घरी करा अंतरात जपा राम कलावंत जिंकताच उंच उंच हात वाम ठाक ठोक हृदयाची चौकटीत धूम धाम प्रेम अता फुलेलहो रहा फक्त तुम्ही ठाम माय माझी रेखिते…

  • सुंदरी – SUNDAREE (A BEAUTIFUL WOMAN)

    In this muktak the poetess says, ‘A beautiful woman knows her own beauty. She doesn’t need any mirror to know the power of her beauty.’ मी कशाला पाणियात पाहू गं चोरुनीया आरशास फोडू गं सुंदरी ही जाणते गं आत्म्यास देह चारू डौलदार तारू गं

  • चंडोल – CHANDOL ( SKYLARK)

    In this poem the poetess says, Flower of my heart has bloomed and its fragrance is spreading everywhere. माझ्या मनात चाफा, उधळे खरा सुवास धावे सुसाट वारा, वाहे निळ्या नभात गाण्यास साथ देण्या वाद्ये कशास आता हातांसवे सुखाने, मी ओढणार भाता छेडून तार हृदयी, गातो मजेत वात चंडोल कोकिळेला, घालेल साद आता पाण्यातल्या खगांचा, रंगेल…