Tag: MARATHI LITERATURE

  • नीतळ चष्मा – Clear glasses

    टाक झाडुनी वाकुन वाकुन पाला पाचोळा स्वच्छ कोपरा बघून त्याला कर लवकर गोळा ढीग पडे हा झोपाळ्यावर धुतल्या वस्त्रांचा नकोस घालू घड्या बिड्या तू कर चोळामोळा नीतळ चष्मा घाल धुळीतिल करताना कामे उडता कचरा डोळ्यामध्ये धू लवकर डोळा दगडासम बघ तनमन झाले जागी हो आता झोके देण्या मनास सखये बांधच हिंदोळा गाई गुरांना खाण्यासाठी बनव…

  • दूत – messanger

    पावसाचे दूत आले उठव रे अता पाले जागा भिंती छप्पराची जिथे वाळू अंगणाले झाडझूड स्वच्छ कर रांगणारे बाळ चाले चहा कर आम्हासाठी ठेचूनिया घाल आले करायचे खूप काही नको म्हणू झाले झाले हाक मार प्रेमाने तू सून म्हणे आले आले लेक आणि जावायाला सांग ठेवायला भाले मानपान कर नीट आले सारे साली साले सुनेत्राचा गोतावळा…

  • कविता रडली – poem cried

    माझ्यामध्ये गझल उमटली तेव्हा माझी कविता रडली रडता रडता हसू लागली टपोर मोती उधळत खुलली फुलली गळली पुन्हा प्रकटली मुग्ध कळ्यानसम लाज लाजली लाजेचीही लाज वाटता ठिणगीसम ती फुलू लागली पाऊस पाडून मग ठिणग्यांचा लज्जेला ती जाळत गेली निर्लज्जांसम निडर बनली वीज होऊनी गगनी गेली मेघांना ती चोपून आली झरझर धारा वर्षत असता त्यांच्यासंगे नाच…

  • चळवळ – movement

    पुन्हा नव्याने सुरू करूया चळवळ जैनत्वाची शुद्ध जाहल्या जलात उठुदे सळसळ जैनत्वाची विशाल व्यापक जाणिव जागृत धर्मामध्ये असण्या नको नाटकी अता वहाया भळभळ जैनत्वाची बौद्धत्वाचा हिंदुत्वाचा ब्राम्हण्याचा हेका सैल करावा सुखद वाहण्या झुळझुळ जैनत्वाची शीख पारशी मुस्लिम ख्रिस्ती अपुले बांधव हे त्यांच्यासंगे निर्झर व्हावी खळखळ जैनत्वाची क्षात्रतेज अन छात्र गुरूंचा मस्त मराठी बाणा तीर अक्षरी…

  • जलद तोटी – tap of cloud

    कश्शाला पाऊस पडेल सांगा कशाला पाऊस पडेल बाई हृदय भरून येतच न्हाई वाऱ्याची झुळूक चुंबत नाही सच्छिद्र देह झरत नाही डोळ्यात आसवे भरत नाही पापण दले हलत नाही पाऊस थेंब पडत नाही लिहीग सई काहीबाही लिहित रहा मंगल गाणी दवाच्या बिंदूंचे साठव पाणी मिसळ त्यात गारांचे पाणी बुडव तयात मातीचे हात सारव तयांनी अंगण गात…

  • एलोव्हेरा -ALOEVERA

    नाजुक साजुक एलोव्हेरा म्हणते भारत माझा मेरा बर्फाविन मज दे इक्षूरस चषकामध्ये सुंदर येरा पुर्वेवरती अरुण उगवला प्रभात म्हण वा त्यास सवेरा सूर्योदय होताच धरेवर वाहन माझे निघे तवेरा बोट दाखवुन यू यू म्हणशी म्हणे ‘सुनेत्रा’ घालच फेरा

  • शेष – remainder

    रंगले जरी कधी रंग ना मी उधळले फक्त प्रेम ठेवुनी शेष काही विसरले तुझ्याच आठवात मी दंगले पुन्हा पुन्हा तुलाच शोधले पुन्हा जरी कधी हरवले फुलापरी हसत मी चालले तुझ्यासवे घसरता चुकून पाय हात फक्त पकडले पुरेच खेळ हा सख्या कोसळू अता पुरे म्हणत म्हणत मी तुला हळूहळूच बरसले नाव मी तुझे खरे जपून ठेवले…