Tag: MARATHI POETRY

  • काजळ – KAAJAL (KOHI)

    नागिण कृष्णा चिद्घनचपला लखलखणारी एक गुलछडी निशिगंधेची दरवळणारी मिणमिणत्या पणतीसम तेवत तेल संपता काजळ होण्या कू नयनातिल काजळणारी नयन जलाशय तुडुंब भरता काठ सोडुनी खडकांमधुनी निर्झरबाला खळखळणारी मुक्त व्हावया अधरांमधुनी शीळ घालुनी लहर हवेची श्वासामधुनी सळसळणारी देहाग्नीच्या भट्टीमध्ये तपवुन तापुन हृदयामधल्या शुद्धात्म्यासह झळझळणारी

  • लग्नविधी – LAGNAVIDHEE (MARRIAGE RITUAL)

    लग्नविधीतिल शब्द खटकतो कन्यादान कन्या म्हणजे वस्तू नाही आत्मा जाण हात असावा हातामध्ये कशास गाठ विसरुन ओट्यांची गाठोडी व्हावे गान स्वतंत्रता आत्म्यांची जाणुन द्यावी साथ परंपरेतिल अस्सल जपण्या यावे भान मैत्री प्रीती दोन जिवांची वाढायास कर्तृत्वाने वाढो दोन्ही घरची शान प्रत्यंचा धनुराची ताणुन धरता नेम मुक्तिपथावर ऊर्ध्वगतीने जातो बाण

  • कनक वल्लरी – KANAK VALLARI ( VINE OF GOLD)

    एक कांचनी क्लीप झळाळे एक सुवर्ण सुदीप झळाळे शालूवरती कनक वल्लरी एक अक्षरी टीप झळाळे पेन लाकडी पण सोन्याचे एक त्यावरी नीप झळाळे हेम चंपकी बनी सुगंधी एक जलाचा पीप झळाळे छेडायाला कुंदन तारा एक विजेसम बीप झळाळे

  • डर – DAR (FEAR)

    जीव स्वयंसे नाहि हरता ना डर लगता शरीर से वो नाता रखता ना डर लगता पुछताछ करनेको किसकी कुछ कुछ पाकर जब जब खुद वो खुदसे डरता ना डर लगता

  • पाऊस उतरतो – PAAUS UTARATO (RAIN DESCENDS)

    हौदात जलावर धरता साय कधी पाहून सुखाने हसते माय कधी ती चंचल बाला बनुनी खळखळता पाऊस उतरतो धरण्या पाय कधी

  • बिंब – BIMB (IMAGE)

    कशास आता जाबसाल ते रोजरोजचे उतरुन ठेवू सांग मनाला बोझ रोजचे नसलेलेही दिसते आणि बिंब उमटते हृदयजलावर किती फुलांचे मोज रोजचे

  • जगत – JAGAT (THE WORLD)

    मी गुणगुणते जे गाणे आहे माझे माझ्यातुन उमले ते ते सारे माझे मी माझे माझे म्हणत राहिले जेव्हा पाहिले जगत मी अवती भवती तेव्हा