Tag: MARATHI POETRY

  • नंदनु – SON

    अती लघुत्तम कथा नंगुडी दात्री पटवारी अतीव लटपट कलिके नंतर दाटी पळणारी असीम लवचिक कळा नंबरी दाई परदेशी अलगुज लटके कळ नंदीश्वर दामे पटणारी अविनाशी लय करात नंदनु दाजी परमोही अरुलता करी नंदादीपक दाखल परनारी अग्नी लवलव कशा नंदिनी दामाजी पवना अनवट लसती कट्यार नंगी दावत पथावरी अवचित लपुनी कचरा नंदा दाबे पटपट असली ललना…

  • मोहरी – MUSTARD

    सुज्ञास सांगणे नलगे कर्मास लाभते  फळ गे मोकाट वाहती नळ गे धारेत गाडगे भर गे ज्ञानेश ग्यानबा ज्ञानी देतात प्यायला जल गे गागाल गालगा गागा लघु दोन गुरुसवे चल गे तेलात मोहरी खुलता गालात छानसे खळगे चल देव दर्शना जाऊ भक्तीत जोडण्या कर गे अंतरी झळकते सोने रत्नत्रय हृदयी धर गे

  • धोंडा – ADHIK SHRAVAN

    साजिरें गोंडस… बाळ गणेश …. नाचे पदी बांधूनिया चाळ .. गणेश …. धृ. पद मावळात धूप पावसाचा खेळ… मुळा इंद्रायणी बेरजेचा मेळ .. पवनेच्या काठी… धोंडा श्रावणाचा ….. झाळ गणेश .. ढेकळे तापली रान धुमारले … कीड मारूनिया ऊन विसावले .. मृण्मयी करात .. धरी नांगराचा … फाळ गणेश … दिशा झुंजूमुंजू कुंकवात न्हाती ..…

  • खरेदी – PURCHASE

    असा मी असामी न कासव ससा मी कराया खरेदी उघडला कसा मी जपायास जीवा हिताचा वसा मी उठवते वहीवर मनाचा ठसा मी मनाला सुनेत्रा धुते खसखसा मी

  • नेक – NOBLE

    नेक … शांत कमलदली लेक निगीण लाल लाल जरी नेक निगीण मुक्त गझल तळी अंतर नीर धवल तरल सयी डेक निगीण गुरू पौर्णिमा … सहज सलिल लीलया दावते बिम्ब अंतरीचे स्वरुप जळस्थळी खरे दावते चिम्ब अंतरीचे कलेकलेने निज आत्म्याची कळी उमलता सिद्ध शिलेवर प्रतिक दावते टिम्ब अंतरीचे

  • मेरुस्तंभ – SPINE CORD

    मेरुस्तंभ मम जिनालयाचा भक्कम पाठीशी कार्य कराया आत्महितास्तव कायम पाठीशी सिद्धासन धनुरासन माझे जिनमूर्ती पुढती नित्य पहाटे आसनमुद्रा उद्यम पाठीशी शब्द अक्षरे नित्य परजुनी धार तयां लावते स्वमन जिंकण्या दशधर्मातिल संयम पाठीशी जीव जगाया जीवनदायी रस पाजे भूमी सृष्टी जपण्या पंचभुतांचा आलम पाठीशी घाम रक्त सांडून निर्जरा सुनेत्रास करण्या पुण्याईच्या संचितातली रक्कम पाठीशी    

  • चौखूर – GALLOPING AT FULL SPEEDWITH ALL FOUR HOOVES

    उधळले घोडे रणी चौखूर आता संयमाचा बदलला बघ नूर आता आज मी पण या घडीला संकटांना ठोकल्यावर जाहली ती चूर आता मासळी बाजार नाही भरत देही काजळेना लोचनांना धूर आता लाभल्यावर दूरदृष्टी आत्मश्रद्धा संपला तो काळही निष्ठूर आता सांजवाती तेवताती मम सुनेत्री अंतरी ना माजते काहूर आता