Tag: MARATHI POETRY

  • ध्वजा – flag

    ज्योतीने मी ज्योत लावली ज्योत तेवण्या जीवांची ज्योतीने या धरा उजळली प्रीत पेरण्या जीवांची डोळस अंधांना नयदृष्टी देण्यासाठी ज्योत मिटे काळोखाला टिकवुन ठेवे ठेव ठेवण्या जीवांची करी कुंचला शशिकिरणांचा हाती सृष्टीच्याच असे कैवल्याच्या भिजुन चांदणी कला रेखण्या जीवांची मुनीमनासम नीर वाहते नावेमध्ये शीड उभे रत्नत्रय प्राप्तीच्या मार्गी ध्वजा पेलण्या जीवांची ऐक सुनेत्रा दो नयनांचे दो…

  • दर्रारा – fear and respect

    आधी वावटळ येते धूळ फर्रारा उडाया दिशा दाही नाचतात पीळ भर्रारा सुटाया पीळ सांग सोडवाया चक्रीवादळी पिसाटा ओत पोते भरुन मीठ भूत गर्रारा फिराया धाव धाव धावताती कृष्ण मेघ सैरावैरा कडाडते वीज बाई खरा दर्रारा कळाया अंगांगात भुईच्या ग काटे कुसळांची गर्दी मातीवर लोळ लोळे वात खर्रारा कराया शुभ्र टपोर गारांचा मारा ढगातून होई गात…

  • आम्ही – we

    टोक गाठुनी आलो आम्ही पारसनाथाचे टोक गाठुनी झालो आम्ही पारसनाथाचे भक्त पातले सम्मेदावर घागर घेवोनी टोक गाठुनी न्हालो आम्ही पारसनाथाचे रंग उधळुनी संधीकाली सूर्यकिरण हसता गंध चंदनी प्यालो आम्ही पारसनाथाचे वस्त्र किरमिजी रंगबिरंगी घेउन मेघांचे टोक गाठुनी ल्यालो आम्ही पारसनाथाचे पायताण पायात नसूनी चढलो भरभर वर टोक गाठुनी आलो आम्ही पारसनाथाचे गझल – अक्षरगण वृत्त…

  • अर्घ्यावली – offering

    मातीलाही स्मरते गाणे वळीव जेव्हा येतो धो धो वाऱ्यामध्ये तरते गाणे वळीव जेव्हा येतो धो धो उदकचंदनी रेशिमधारा झेलत असता अंगागावर घटात भूमी भरते गाणे वळीव जेव्हा येतो धो धो खडीसाखरेसम गारांची जलदांमधुनी वृष्टी होता मातीसुद्धा वरते गाणे वळीव जेव्हा येतो धो धो तापतापुनी धूप जाळुनी फळाफुलांनी बहरुन येण्या धरा सावळी धरते गाणे वळीव जेव्हा…

  • गझल कामठा – GHAZAL BOW

    गझल कामठ्यात तीर एक लावतोय आज भेदण्यास लक्ष्य वीर एक ठाकतोय आज एक दोन तीन चार आत्मरूप जाहलेत उधळण्या फुले अबीर एक पाततोय आज ध्यास त्यांस गझलचाच मुक्त तिज करावयास तळपत्या उन्हात पीर एक तापतोय आज चौकटीत ठाकठोक करुन मूर्त बसवलीय चौकटीस त्या जुनाट मीर पाडतोय आज घाट वळणदार गर्द भोवती कडे विशाल गाठण्यास शिखर…

  • संत – SAINT

    नाव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे गाव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे आरशाने तुझ्या त्या मला रूप दिधले भाव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे जाहल्या एवढया गोड जखमा सुगंधी घाव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे संत होते तुझ्या अंतरी भेटलेले साव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे वेड होते मला जिंकण्याचे मलाही डाव का मी सुनेत्रा…

  • चौकट – frame

    तरही गझल गझलेची पहिली ओळ गझलकार इलाही जमादार यांची. तसा कुणाच्या चौकटीत तो बसला नाही तरी कुणाला अंगणातही दिसला नाही फुलाफुलांची अंगणातली रांगोळी ही तिला जपाया पावसातही फसला नाही हवेहवेसे रंग फासुनी भिजवुन मजला कधीच माझ्या चौकटीत तो घुसला नाही जरी नव्याने चौकटीतल्या विश्वी रमले तरी कधीही मूक होऊनी रुसला नाही कसे हसावे हेच शिकविले…