Tag: MARATHI POETRY

  • हवाई – aerial

    टाळ्या पिटू कवींची चोहीकडे सराई जो तो म्हणे स्वतःशी आहेच मी सवाई टाळ्या असोत अथवा तो गजर वाहवाचा करतोच जो इथेरे त्याची टळे पिटाई शंका नको पुसू तू अन जाबही कुणाला गिळण्यात मूग बसूनी आहे तुझी भलाई प्रश्नांस फोड वाचा अन मिळव उत्तरांना ना फोडशील वाचा करणार ते धुलाई तू फक्त मस्त म्हणरे मजला नकोत…

  • उच्चारण – phonetic

    गरजेपुरते बोलाया उच्चारण उरले नव्हते उधारीतले श्वास घ्यावया तारण उरले नव्हते रंगपंचमी खेळायाला साजण उरले नव्हते इंद्रधनू रेखाया क्षितिजी श्रावण उरले नव्हते भूकंपाचा फेरा आला भूमीताई खचली गाई गुरांना बांधायाला दावण उरले नव्हते बाप न उरला माय न उरली घर ते भणभणलेले थांबायाचे कोणासाठी कारण उरले नव्हते सुस्त अजगरे पडून होती पण सळसळण्या तेजे इच्छाधारी…

  • गाणे – song

    सांज व्हावी मोरपंखी रात यावी गात गाणे रामप्रहरी वारियाने जाग यावी गात गाणे वेदनांचा अंत व्हावा प्रेम या जगती फुलावे मूक झालेल्या विजेची साद यावी गात गाणे चंद्र तारे सूर्यसुद्धा डोकवावा अंतरी मम मी असावे स्वच्छ ऐना प्रीत यावी गात गाणे मी जशी आहे तशी मी वागते अन बोलतेही सांगण्या हे वादळाची हाक यावी गात…

  • शहर – city

    असेल कैसे शहर आंधळे लोक आंधळे असतिल काही…. भ्रमर आंधळे नसतिल सारे असतिल थोडे काही … पाणवठ्यावर तुला जायचे अजून तृष्णा असेल बाकी …. दूर वाटतो पाणवठा जरी पाणवठ्याचा रस्ता नाही …. कवीस शोधे अजुनी राधा गावामधल्या गल्ल्यांमधुनी … कवीस याची खबरच नाही पाणवठ्यावर कवी बसूनी… माझ्या गोष्टी सुंदर सुंदर ऐकायाला येच प्रियतमा… माझी गाणी…

  • सांज – EVENING

    वारा म्हणे ढगाला जा तू धरेवरी भिजवून तप्त माती गा तू धरेवरी मरुतास सलिल सांगे येइन तुजसवेच बिजलीसवे पडोनी पातू धरेवरी उतणार जलद काळे सांडणार धो धो खेळून मृत्तीकेत मातू धरेवरी आता नकोस नाचू वेगात ये घना लावावयास रे अन सा तू धरेवरी होताच सांज येती गाई घराकडे रंगात गोधूलीच्या न्हा तू धरेवरी गझल मात्रावृत्त…

  • कोळी – fisherman

    काल पेटली दारी होळी आज मस्त पुरणाची पोळी दो प्रहरी तू येच पावसा पाडाया गारांची टोळी धारांसंगे करूत गप्पा भर-भरण्या गारांनी झोळी येता वादळ अपुल्यामध्ये त्यांस पकडण्या येइल कोळी सहाण घेऊ चंदन उगळू गुळात घोळुन बनवू गोळी येता कपटी भेटायाला मिळून चौघे बांधू मोळी गझल – मात्रावृत्त, मात्रा १६(८+८)

  • आनंद – happiness

    आनंद अज्ञानातही असतो कधी माणूस तेव्हा त्यातही रमतो कधी नाही जरी त्याला जमे झरणे पुन्हा फुलवावया वृद्धांस तो झरतो कधी शोधावया कोणा जरी फिरतो सदा माझे तरी नाही कुणी म्हणतो सदा कोणावरी केली न प्रीती सांगतो मौनातल्या बिंबात का बुडतो कधी जिंकावया निघतो जगा शस्त्रांसवे गोष्टीतल्या युद्धातही हरतो कधी खेळात आता खेळ नाही वाटता लांबून…