सुनेत्रा नकाते

Tag: MARATHI POETRY

  • जांभई – JAAMBHAEE (Yawn)

    जांभई येतसे झोपना बाळही झोपले झोपना हे धुणे साठले रोजचे फक्त मी धूतसे झोपना त्रासका हा तुझा आजही पाहुणे यायचे झोपना कोठली गोष्ट मी सांगुरे चांदणे लोपले झोपना गीत तू गा सखे गोडसे चंद्रिका सांगते झोपना वृत्त – गा ल गा, गा ल गा, गा ल गा.

  • सण रमझान – SAN RAMZAAN (festival of muslim community)

    श्रावण मासी सण रमझान करूया आनंदाचे पान श्रावण धारा बरस बरसती चिमण पाखरे चिवचिवती क्षीरकुर्मा अन मधुर मिठाई खात गाऊया मंजुळ गाणी मोद वाटूया निसर्गातला निसर्ग फुलण्या छान करूया आनंदाचे पान श्रावण मासी सण रमझान

  • अधीर मस्त नाचरा – ADHEER MAST NAACHARAA (restless, carefree and dancing)

    स्वरात कंप कापरा अधीर मस्त नाचरा मधाळ धुंद बावरा अधीर मस्त नाचरा कवाड बंद का असे उनाड वात तापण्या झरावयास मोगरा अधीर मस्त नाचरा लिहावयास लावणी भिजेल आज टाकही बनेल लाज-लाजरा अधीर मस्त नाचरा तुलाच चुंबिण्या प्रिये झुलेल श्रावणात तो उडे धरून कासरा अधीर मस्त नाचरा कपोत हूड गोल तो खुलेल पावसात या म्हणेल गाच…

  • डॉटर – DAUGHTER

    श्रावणाची डॉटर मी चक्रवाली पॉटर मी नीर आहे गडद निळे हॉट नाही हॉटर मी गाठ नाजुक मारतसे गुरव अस्सल नॉटर मी झेल घेण्या अवघड रे हात सुंदर कॉटर मी मोरपंखी बॉटलचे शुद्ध क्षारद वॉटर मी वृत्त -गा ल गा गा, गा ल ल गा

  • वृक्षवल्ली – VRUKSH- VALLEE (Trees and creepers etc.)

    अंगणात आल्या सरी आषाढाच्या वांड पोरी गळा मौक्तिकांच्या माळा पायी घुंगराचा वाळा पाखरांचे थवे गाती ढगांमध्ये उंच जाती जाई जुई चाफा कुंद सुगंधाने मन धुंद हवा जरी गार गार आजाराचा गेला भार फुलापरी मन ताजे गीत प्रीतीचे रे गाजे अता नाही घातपात जगू सारे मस्त शांत मधुमिलनाची घडी उमलली गुलछडी नाही अंगी कसकस जीवनात नऊ…

  • गटारी – GATAAREE (A popular Maharashtrian cultural festival and day)

    आली पुन्हा गटारी आता धुवा गटारी काढून गाळ कचरा झाडून घ्या गटारी येता अवस दिव्याची लावा दिवा गटारी प्याल्यात गझल बघुनी हसती पहा गटारी मद्यालयास टाळा लावे नवा गटारी वृत्त – गा गा ल गा, ल गा गा.

  • खापरतोंड्या – KHAAPAR TONDYAA (luckless person)

    खापरपणती ढोपरआज्ज्या म्हणती नातवा नको छळू वृद्ध जाहलो खापरतोंड्या तुझ्यामागुनी किती पळू खापरखापर नातू नाती नावे पाडुन तुज थकल्या खापरढोपर आज्जा होउन नकोच वाती अता वळू सदैव उघडे तोंड तुझे हे मीट पाडण्या बत्तीशी पापांकुर तव मुखात शिरण्या पहा लागले इथे वळू जरी चावडी दिलीस आंदण धुण्यास कट्टा नीर नसे भळभळणाऱ्या जखमासुद्धा झरू लागल्या किती…