सुनेत्रा नकाते

Tag: MARATHI POETRY

  • कविता रडली – KAVITAA RADALEE (poem cried)

    माझ्यामध्ये गझल उमटली तेव्हा माझी कविता रडली रडता रडता हसू लागली टपोर मोती उधळत खुलली फुलली गळली पुन्हा प्रकटली मुग्ध कळ्यानसम लाज लाजली लाजेचीही लाज वाटता ठिणगीसम ती फुलू लागली पाऊस पाडून मग ठिणग्यांचा लज्जेला ती जाळत गेली निर्लज्जांसम निडर बनली वीज होऊनी गगनी गेली मेघांना ती चोपून आली झरझर धारा वर्षत असता त्यांच्यासंगे नाच…

  • चळवळ – CHALVAL(movement)

    पुन्हा नव्याने सुरू करूया चळवळ जैनत्वाची शुद्ध जाहल्या जलात उठुदे सळसळ जैनत्वाची विशाल व्यापक जाणिव जागृत धर्मामध्ये असण्या नको नाटकी अता वहाया भळभळ जैनत्वाची बौद्धत्वाचा हिंदुत्वाचा ब्राम्हण्याचा हेका सैल करावा सुखद वाहण्या झुळझुळ जैनत्वाची शीख पारशी मुस्लिम ख्रिस्ती अपुले बांधव हे त्यांच्यासंगे निर्झर व्हावी खळखळ जैनत्वाची क्षात्रतेज अन छात्र गुरूंचा मस्त मराठी बाणा तीर अक्षरी…

  • जलद तोटी – JALAD TOTEE (tap of cloud)

    कश्शाला पाऊस पडेल सांगा कशाला पाऊस पडेल बाई हृदय भरून येतच न्हाई वाऱ्याची झुळूक चुंबत नाही सच्छिद्र देह झरत नाही डोळ्यात आसवे भरत नाही पापण दले हलत नाही पाऊस थेंब पडत नाही लिहीग सई काहीबाही लिहित रहा मंगल गाणी दवाच्या बिंदूंचे साठव पाणी मिसळ त्यात गारांचे पाणी बुडव तयात मातीचे हात सारव तयांनी अंगण गात…

  • एलोव्हेरा -ALOEVERA

    नाजुक साजुक एलोव्हेरा म्हणते भारत माझा मेरा बर्फाविन मज दे इक्षूरस चषकामध्ये सुंदर येरा पुर्वेवरती अरुण उगवला प्रभात म्हण वा त्यास सवेरा सूर्योदय होताच धरेवर वाहन माझे निघे तवेरा बोट दाखवुन यू यू म्हणशी म्हणे ‘सुनेत्रा’ घालच फेरा

  • शेष – remainder

    रंगले जरी कधी रंग ना मी उधळले फक्त प्रेम ठेवुनी शेष काही विसरले तुझ्याच आठवात मी दंगले पुन्हा पुन्हा तुलाच शोधले पुन्हा जरी कधी हरवले फुलापरी हसत मी चालले तुझ्यासवे घसरता चुकून पाय हात फक्त पकडले पुरेच खेळ हा सख्या कोसळू अता पुरे म्हणत म्हणत मी तुला हळूहळूच बरसले नाव मी तुझे खरे जपून ठेवले…

  • मल्हार राग गाऊ – will sing raag malhar

    डोळ्यात साठलेला घनगर्द भाव पाहू मेघात दाटलेला मल्हार राग गाऊ उडवीत मृत्तिकेला वाहील मस्त वारा जलदातुनी सुखाच्या वर्षोत प्रेमधारा नाचोत पंचभूते देहात कोंडलेली तुटूदेच साखळीही हृदयास काचणारी हातात हात घ्यावा तू नाचऱ्या विजेचा कर श्वास मोकळा तू मौनातल्या धरेचा ही वीण घट्ट मी ची उसवेन मी स्वतःही आभाळ बरसता हे बरसेन मी स्वतःही

  • सा रे ग म प ध नी सा – SAA RE GA MA PA DHA NEE SAA

    सा रे ग म प ध नी सा सा नी ध प म ग रे सा जीव म्हणे म्हण गाणे गात जाय घन गाणे रातराणि फुल वाती काजव्यात फुलताती समईच्या दीप कळ्या बघुनीया तम पळे वाट जरी वळणाची ओळखिची चढणीची गात गात घाट चढे रानातुन जाय पुढे सा रे ग म प ध नी सा…