-
जादूची कांडी – JAADOOCHEE KAANDEE
गत आयुष्यातील आठवणी या नेहमीच सुखद असतात. याचे कारण घडून गेलेल्या त्या घटनांकडे आपण तटस्थपणे निरपेक्षपणे पहात असतो. त्या त्या काळात घडलेल्या अनुभवलेल्या आनंददायक घटना वर्तमानातील जगण्याचा आनंद वाढवतात. त्याकाळात ज्या घटना प्रसंगांमुळे आपण दुःखी झालो त्या घटना दुःख नेमके कशामुळे झाले होते याचे कारण शोधण्यास प्रवृत्त करतात. मग अशी कारणे शोधता शोधताच आपल्यातले काही…
-
टमाटे – TAMAATE
आज टमाटे संपव तू चित्र नव्याने रंगव तू वहीवरी जे लिहिशी ते अक्षर अक्षर टंकव तू द्वेषाचे अन भोगाचे शिल्प बुभुक्षित भंगव तू वासनेत ती बुडे जरी प्रेमाने तिज गंडव तू तापवणाऱ्या डोक्यांना सतत बोलुनी भंडव तू घाण साठता कोंड्याची पूर्ण कुंतले मुंडव तू सम्यकदर्शन होण्याला आत्मियात तिज गुंगव तू नकोस टाळ्या टाळ पिटू गझली…
-
भीत नाय मी कुणास – BHEET NAAY MEE KUNAAS
सोक्ष मोक्ष लावण्यास भीत नाय मी कुणास पूर्ण सत्य सांगण्यास भीत नाय मी कुणास लोटुनी पुरात नाव लाट पोट फाडण्यास भोवऱ्यास भेदण्यास भीत नाय मी कुणास कुंडल्या बनावटी करून कैक छापतात त्या चुलीत जाळण्यास भीत नाय मी कुणास माझियात मनुज देव हडळ भूत राक्षसीण हे त्रिवार बोलण्यास भीत नाय मी कुणास मंगळात आगडोंब सांगता कुणी…
-
गझलानंद – GAZALAANAND
त्रिशंकुची चार टोके, असतिल ज्याच्या पृष्ठावरती, अशा गोलकाच्या मी केंद्री, झुकविन माथा अनंत वेळा! अविनाशी आत्मियाशी, भांडुन तंटुन थकल्यावरती, शांत मनाने बसेन तुझिया, चरणी नाथा अनंत वेळा! ढोल तबला सुरपेटी, हीच साधने ग्रामजनांच्या, देइन हाती मैत्री करण्या, सूर ताल अन लय शब्दांशी; नृत्य संगीत शिकाया, बडवित टिपरी टिपरीवरती, ऐकत राहिन आत आतला, तै तै था…
-
शीळ – SHEEL (whistling)
भृकुटीवरचा तीळ आवडे वळणदार तव पीळ आवडे भरवतेस मज प्रेमभराने शब्द तुझा मग गीळ आवडे मुक्त पाखरू उडे बागडे तुझी वारिया शीळ आवडे करून गुन्हे थकती त्यांना लपावयाला बीळ आवडे सफेद कपड्यांना तू माझ्या घातलीस ती नीळ आवडे मोहांधांच्या पायामध्ये बसवलीस ती खीळ आवडे तांब्या पितळेच्या भांड्याना आत कल्हई कथीळ आवडे अखंड झरझर उलगडणारा नोटांचा…
-
लौल्या – LAULYA (lovely)
This ghazal is written in akshargan vrutt. Vrutt is GAA GAA LA GAA, LA GAA GAA, GAA GAA LA GAA, LA GAA GAA. झुंजार मेघ गर्जे बिजली कडाडते रे काळ्या कड्यावरूनी धारा लखाखते रे देऊन ऊन आता घेऊ नको परीक्षा भट्टीत घातल्यावर सोने झळाळते रे मध्यान्ह तप्त सुंदर वारा सुसाट धावे पंखावरून त्याच्या पुष्पक भरारते…
-
वकीली – VAKILI (advocasy)