Tag: Marathi sahitya

  • हाक मी मारू कुणाला – HAAK MEE MAROO KUNAALAA (to whom I will call)

    हाक मी मारू कुणाला ज्ञात नव्हते अंतरी उमलूनही मी गात नव्हते माझियासाठीच रस्ता थांबलेला स्वच्छ इतुका पण पुढे मी जात नव्हते गरज होती एकमेका पाहण्याची त्याचवेळी मी तुझ्या नयनात नव्हते स्पंदने होती सुखाची गोठलेली दुःखही तेव्हा उभे देहात नव्हते हात मैत्रीचा धरावा एवढेही धैर्य तेव्हा भाबड्या हृदयात नव्हते कुरुप मी होते खरी की सुंदरी रे…

  • मी उभी कमळात – MEE UBHEE KAMALHAAT (I am standing inth lotus flower)

    मी उभी कमळात सुंदर ओंजळी भरभरुन देण्या वाहणारी नीर धारा घागरी भरभरुन देण्या अंगणी धनधान्य सांडे अंबरातिल चांदण्यांसम हात दोन्ही सज्ज माझे पोतडी भरभरुन देण्या रेखिते मी काव्यचित्रे कृष्णवर्णी मौक्तिकांनी भावभरली शब्दसुमने टोकरी भरभरुन देण्या मी वडाचे बीज इवले भूवरी उगवून येते बहरते मी पसरते मी सावली भरभरुन देण्या अचुक तोले मी ‘सुनेत्रा’ खास असुनी…

  • येतात घरी हे जेव्हा – YETAAT GHAREE HE JEVHAA (when he comes home)

    संदीप खरे यांच्या नसतेस घरी तू जेव्हा’ या सुंदर भावपूर्ण कवितेवर हे सहज सुचलेले विडंबन नसतात घरी हे जेव्हा… मी चॅटींग करीत बसते दाराशी चाहूल ह्यांची मी त्वरीत ऑफलाईन होते येतात घरी हे जेव्हा… मग जेव्हा वाजे बेल अंतरी साठवित बोल मोबाइल मौनी होतो मी हसून उघडे दार येतात घरी हे जेव्हा … सय मला…

  • संक्रांति बाई – SANKRAANTI BAAEE

    आली आली संक्रांति बाई.. जणू मोहक जाई जुई… कंकणे वस्त्र तांबडे लाल हातात धरला सुगंधी बेल रथात बैसली मांडीवर मूल सारथी शेजारी हाई चंपक जाई जुई.. रागिणी संक्रांति बाई… भाळावर गोल टिळा लावुनी जात नारीची जनां सांगुनी तृप्त होतसे क्षीर पिऊनी कुंभ धारिणी ताई मोगरा जाई जुई.. मानिनी संक्रांति बाई… नक्षत्र हाय मोहोदरी वायव्य दिशेला…

  • कागुद चिंधी झाला – (KAGUD CHINDHI ZALA (the paper was shredded inti pieces)

    मी इळभर लिवले शिवले पर कागुद चिंधी झाला ती उनाड मैना कावुन शबुदाचा करती काला त्यो पान खाउनी थुकला मी हुशार हाये म्हणला मंग मीबी बोल्ले लिवरं त्यो चघळत बसला पाला म्या कायबाय गिरगटलय त्ये चिडलं तरिबी हासतय खट दाजी सरकिट येडा पन खासा दिसतुय साला गझलच्या जिमीनीमंदी मिरचीचा वाफा सजला ये तोडू लवंगि मिरची…

  • जादूची कांडी – JAADOOCHEE KAANDEE

    गत आयुष्यातील आठवणी या नेहमीच सुखद असतात. याचे कारण घडून गेलेल्या त्या घटनांकडे आपण तटस्थपणे निरपेक्षपणे पहात असतो. त्या त्या काळात घडलेल्या अनुभवलेल्या आनंददायक घटना वर्तमानातील जगण्याचा आनंद वाढवतात. त्याकाळात ज्या घटना प्रसंगांमुळे आपण दुःखी झालो त्या घटना दुःख नेमके कशामुळे झाले होते याचे कारण शोधण्यास प्रवृत्त करतात. मग अशी कारणे शोधता शोधताच आपल्यातले काही…

  • आत्मयोग – AATM YOG (Self realization)

    मुला-मुलीच्या, दाम्पत्यांच्या, कुंडलीमधे, स्वार्थासाठी, ज्यांनी लिहिला, मरणयोग रे धाडिल त्यांना, यमसदनाला, कर्मच त्यांचे, पूर्वभवातिल, लिहिण्या त्यांचा, जन्मयोग रे कशास लिहिता, भ्याडांनो हे, भाकड भाकित, अज्ञानाने, मुलामुलींच्या, विश्वामध्ये करा खरेतर, काम नेकिचे, आनंदाचा, मोक्ष मिळाया, पूर्ण जाणण्या, कर्मयोग रे पोट भराया, भोग भोगण्या, भविष्य सांगुन, खोटेनाटे, मनुजांचे या, पुरते फसला प्रेमळ पालक, सदा सुखी ते,  भविष्य…