सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi sahitya

  • मनभावन सृष्टी – MANBHAAVAN SRUSHTEE (charming creation)

    मी कविता अन मी कवयित्री प्रतिभा मम आई विषय न कुठला वर्ज्य असे मज मी ठाई ठाई नकाच घालू मज अंगावर प्रासांचे दागिने पुरे जाहली सक्ती ऐश्या वृत्तातच उडणे नकाच शोधू माझ्यामध्ये जड जड प्रवृत्ती स्वच्छंदी मी चंडोलासम निर्भर मम वृत्ती चैतन्याला उडव उडवण्या मनभावन सृष्टी गाज अंतरी गर्जायाला प्रेमाची वृष्टी लिहिता लिहिता उसळत नाचत…

  • साखर झोप – SAAKHAR ZOP (sound sleep)

    कोकिळ गाई पहाट गाणे साखर झोपी तरल तराणे स्वप्न पाहती कुणी दिवाणे जगण्यामधले ताणे बाणे कवीच करतो त्यास शहाणे मुदित होऊनी शीक पहाणे आणिक हल्लक होत वहाणे नको करू रे व्यर्थ कुटाणे विक हवे तर चणे फुटाणे गाता गाता जीवन गाणे

  • टक्के टोणपे – TAKKE TONAPE (rough experiences)

    खा टोणपे नि टक्के उडवून लाव धक्के कर काम तू अता रे जप ओळखी स्वतः रे कोणास कोण तारी अपुल्याच त्या सतारी आहेत खूप भारी

  • ऊन काहिली – UOON KAHILEE (agony caused by heat))

    ऊन काहिली थंड कराया पाऊस गाणी झरती चला जाऊया सैर कराया डोंगर माथ्यावरती कुदळ फावडे घेऊन हाती हात आमुचे खणती तण उपटूया खड्डे करूया खांब रोवण्यासाठी भूमी मापन अचुक करूया घेऊन हाती काठी घाम गाळूया माती भरुया धावू वाऱ्यापाठी मडके भरुया सडा शिंपुया  जमीन करण्या ओली लांबी रुंदी उंचीसंगे भरून टाकू खोली कुंपण गर्द कराया…

  • उठाठेवी – UTHAATHEVEE (medding)

    कशाला या उठाठेवी, जना सांगावया काही उठा बोला मना सांगा, लिहाया लीलया काही कुणी नाहीच मोठारे, तसा नाहीच छोटाही अता छोटे बनूयाहो, बरे बोलावया काही कशी भाषा फुलावी रे, असे हे मौन लोकांचे जरा भांडा स्वतःशीही, चुका टाळावया काही नवी गीते रचू गाऊ, क्षमेने क्रोध जाळूया अहिंसा धर्म जीवांचा, खरा जाणावया काही करूया शांत पृथ्वीला,…

  • पुरे जिवाशी खेळ खेळणे – PURE JIVASHEE KHEL KHELANE (playing with a fire)

    पुरे जिवाशी खेळ खेळणे काठावरुनी ऋतू जाणणे आषाढातिल मेघ पालखी फाल्गुन अस्सल रंग पारखी आश्विन मासी धवल चांदणे वैशाखाची कनक झळाळी कार्तिकातली जर्द नव्हाळी पौषामधले गगन देखणे चैत्र फुलोरा मृदुल पालवी भाद्रपदातिल ऊन सावली ज्येष्ठामध्ये आत्म पाहणे मार्गशीर्ष मोहक मनभावन गुलाबजल शिंपाया श्रावण माघामध्ये निवत तापणे

  • घेऊ थोडी – GHEOO THODEE ((“let me take a bit”)

    मुस्तज़ाद गझल कधीच नाही जरी घेतली      घेऊ थोडी भरून प्याले तरी झेपली      घेऊ थोडी दिल्यास तू ज्या जखमा मृगजळ      करिती खळखळ नाद ऐकुनी नशा पेटली      घेऊ थोडी करावयाला जशी साठवण      तुझी आठवण दिव्यात भरता वात तेवली      घेऊ थोडी पैशांची या मिटण्या चणचण      केली वणवण थकल्यावरती पाठ टेकली      घेऊ थोडी उपवासाने गळून गेली      पूजा केली करुन…