सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi sahitya

  • एक पाहिले एक ऐकिले – EK PAHILE EK AIKILE (ONE I LISTENED ONE I SAW)

    . The word ‘mee'(मी) in the second line of Matala(first sher) stands for ego in human beings. एक पाहिले एक ऐकिले किती किती ‘मी’ तुला टोचले पाडस माझे सशास घेउन सूर्यावर बघ अता पोचले बरेच झाले तसेच केले ओघळलेले रक्त पेरिले लोचन डोळे नयन नेत्र घन चक्षू माझे तृप्त जाहले आज ‘सुनेत्रा’ मुक्तछंद जल मृग…

  • गुलाबात मी – GULAABAAT MEE (MY EXSISTANCE IS IN EVERY BEAUTIFUL THING)

    In this ghazal the poetess says, ‘My exsistance is in every beautiful thing; it is in still and clean water pond and it is in rose flower. तडागात मी गुलाबात मी फुलात लपल्या परागात मी पौर्णिमेतल्या प्रकाशात मी स्वर-नुपुरांच्या निनादात मी प्राजक्ताच्या सुवासात मी आठवणींच्या महालात मी बिंब देखणे सुनेत्रात मी

  • अंदाज – ANDAAJ (MANNER)

    In this ghazal Radif is ‘Ga'(गं) and Kafiyas are saanjaavates, naakaarates, taalates, bolavates etc.  ‘Ga'(गं) is the call given to dear wife or girl-friend. This Ghazal is written in Akshargan vrutt. Vrutt is GAA LA GAA GAA, LA GAA GAA, LA GAA GAA. In this vrutt seventeen(17) matras are used. का पहाटेस सांजावतेस  गं जे…

  • नाद दणाणे – NAAD DANAANE (TO RING WITH POWERFUL SOUND)

    In this Ghazal the poetess says, ‘Always there are mute songs of love on my lips. All the time  I see you from windows of my eyes’. सदैव ओठी, मुग्ध तराणे; सताड खिडकी, नित्य पहाणे. दवात हलते, शीतल काया; नयन कुणाचे, बिंब दिवाणे. नकोच घाई, थांब जरा रे; सतार म्हणते, वाजव गाणे. खळाळतेहे,  नीर मजेने;…

  • ठसे – THASE (IMPRINTS)

    Radif is ‘Sunetra’. Sunetra is name of  the poetess. Sunetra means woman having beautiful eyes and best vision. Kafiyas are fase, hase, nase, pise, vase, thase. In any Ghazal minimum five shers are necessary. शेर गुंफुनी, फसे, सुनेत्रा; शेर गुरगुरे, हसे, सुनेत्रा. लाख जुळविले, शब्द देखणे; भावाविन पण, नसे, सुनेत्रा. काट्यामध्ये, गुलाब जैसा; मनास तैसे,…

  • मनूच्या स्मृतीवरी – MANUCHYA SMRUTIVARI (ON THE MANUSMRITI)

    This is a parody poem or vidamban kavya. It is written on the original poem ‘kunachya khandyavar kunache oze’ written by Aarati prabhu(c t.khanolkar). In this poem the poetess says, We should live without taking burden of past. We should live with true emotions. मनाच्या मानेवरी, घणाचे ओझे, घणाचे ओझे! गालावरी झरायचे, नीर होऊन, कोप…

  • चांदणे सांडले – CHANDANE SANDLE (MOONLIGHT HAS SPILLED)

    In this Ghazal the poetess says, ‘flower became mad for soft golden sun rays of noon and noon wants morning dew-drops. In the hot rays of sun, though I get burned I have spread my wings to fly in the sky.  Water in the pond is full of stars but female swan is sad; why? Why…