Tag: Marathi sahitya

  • कुंपणावरची कोरांटी – KUMPANAVARACHI KORANTI

    Koranti is a type of flower which has no attractive smell.  But God or nature has given various attractive colours to this flower. Flowers of Koranti have colours like blue, violet, orange, yellow, white. Buds of Koranti flower are also very attractive. Flowers of koranti are used in making medicines. Women and girls make chaplet(gajara)…

  • मोक्ष – MOKSHA

    This short-story is based on Jain philosophy. In this story it is told that where there is love there is a God. God lives in the heart of human beings. We can achieve moksha or Mukti On this earth. तारका- दिवाळी,२००३ कथासंग्रह-शासन सुमेरू प्रकाशन मी कुणी प्रतिभेचा स्पर्श लाभलेली कलावंत नाहीकी लेखिकाही नाही. तरीपण मी आज काहीतरी…

  • पंच कल्याणिक पूजा – PANCH-KALYANIK PUJA

    लेखिका-सुनेत्रा नकाते पूर्व प्रसिद्धी – प्रगती आणि जिनविजय, २३ ऑक्टोबर २००९ दीपावली विशेषांक गेल्या २५ -३० वर्षात पंचकल्याणिक महोत्सवातील डामडौल, आर्थिक उधळपट्टी पाहता या महोत्सवाला बदलत्या काळानुसार योग्य तो आकार देणे ही आजची खरी गरज आहे. पूजा महोत्सवात तासनतास घसाफोड करून घेतलेले बोली व चढावे व त्यातून मिळणारा पैसा हा खरेतर स्वतंत्र चर्चेचा विषय आहे.…

  • गोम्मट – GOMMAT

    गोम्मट शांतपणे झोपला होता. पूर्वेकडच्या खिडकीतून येणाऱ्या सूर्यकिरणांनी त्याचा गोरापान चेहरा अधिकच उजळला होता. डोक्यावरचे काळे-कुरळे केस वाऱ्याच्या झुळकीने भुरभुरत होते. चित्रा कितीतरी वेळ त्याच्याकडे पहात उभी होती. त्याच्या मऊशार केसातून तिने हळुवारपणे आपली बोटं फिरवली. त्यासरशी गोम्मटने हळूच डोळे उघडले. चित्राला पाहून नेहमीप्रमाणे त्याने मान फिरवली. उजव्या हाताचा अंगठा अगदी जोरजोरात तोंडात कोंबला. तर्जनीचं…

  • बाणा – BANA

    In this poem poetess says, I want to live together with my dear persons. But I want my space also. I want free and happy life. I wish, all people should live happily with their dear persons. They should get their space. I want to speak and write as per my wish. स्वतंत्रतेचा माझा बाणा…

  • जपाकुसुमेचे कुंडल – JAPA-KUSUMECHE KUNDAL

    तो एक विशालकाय पर्वत होता. तो करड्या मातकट रंगाचा नव्हता की हिरवागारही नव्हता. तो पर्वत होता पांढऱ्याशुभ्र रंगाचा! सतत बर्फाची दुलई पांघरून बसलेल्या त्या पर्वताचे कडे अगदी आकाशाशी स्पर्धा करीत. त्या पर्वतावर एका बर्फाच्या घरात एक आजीबाई रहायची. एकटीच होती ती. शेजारीपाजारीसुद्धा कोणीच नव्हते. हुडहुडी भरवणाऱ्या थंडीत आपल्या बर्फाच्या घरात ती शेकोटी पेटवायची. तिच्या उबेत…

  • प्राजक्ताच्या छत्र्या – PRAJAKTACHYA CHHATRYA

    श्रावणातली ती एक सुरेख सोनेरी सायंकाळ होती.हिरव्या हिरव्या कुरणांवर सूर्याचा लडिवाळ सोनेरी प्रकाश पसरला होता. आकाशात मजेत फिरणारे तुरळक काळे -निळे ढग मधून मधून पावसाची गुलाबदाणी शिंपीत होते. पाखरांची बाळे आईचा डोळा चुकवून मुद्दामच त्यात भिजत होती.झाडांच्या फांदयांवर झोके घेऊन आपले पंख सुकवीत होती. आकाशात सप्तरंगी इंद्रधनुष्य फुललं होतं. अशा या छान छान हवेत फेरफटका…