सुनेत्रा नकाते

Tag: Swar-kaafiyaa Ghazal

  • अनोळखी – ANOLAKHEE

    कुणी तरी का तुला म्हणू मी अनोळखी का तुला म्हणू मी फुलाप्रमाणे हृदय तुझे हे जडी बुटी का तुला म्हणू मी सदैव असशी मनात माझ्या जळीस्थळी का तुला म्हणू मी मधुघट अक्षय मला दिले तू कडू गुटी का तुला म्हणू मी सलील निर्झर प्रपात असुनी दरी गिरी का तुला म्हणू मी नवमत वादी विचार तू…

  • गझल लिहू – GAZAL LIHOO (will write ghazal)

    ज्यात काफियासुद्धा नाही अशी आगळी गझल लिहू भजले नाही ज्यात कुणाला असे वेगळे भजन लिहू नियमावलीही अशीच बनवु अपवादाला नियम लिहू शब्द आणखी अक्षर विरहित टिंबटिंबचे कवन लिहू अंबर आभाळी आकाशी नाव नभाचे गगन लिहू कुंपण घालुन बोरीभवती पाटीवरती सदन लिहू जुळवायाला अचूक मात्रा डोळे झाकुन नयन लिहू अलामतीला ठेवु सलामत वायुऐवजी पवन लिहू धूसर…

  • गझाला – GAZALA (young deer)

    झालरीचा घेर असुदे वा चुडी ती चुस्त असुदे ही गझाला दक्ष रमणी प्रीत बोली रम्य असुदे तीन असुदे चार असुदे लक्ष अथवा अब्ज असुदे नेत्र उघडुन पाहणारे लक्ष्यभेदी भक्त असुदे मौन असुदे वा पुकारा ध्यास जीवा रंगण्याचा मुग्ध हृदयी फूल जपण्या प्रेम सच्चे फक्त असुदे मज नको फुकटात काही बंगला गाडी मळा रे सर्व मी…

  • भागिदारी – BHAAGIDAAREE (partnership)

    खूप म्हणजे खूप रुचली स्वाभिमानी भागिदारी विकृतीला तुडविणारी भावनांची भागिदारी पेरुनी मातीत मोती पीक येते सप्तरंगी फाल्गुनाला आज कळते श्रावणाची भागिदारी चारुशीला रामपत्नी कमलनयना जनककन्या मैथिलीला पुरुन उरली रावणाची भागिदारी उंबरा नाकारतो हे मैत्र वृंदा रुक्मिणीचे का बरे त्याला पटेना अंगणाची भागिदारी शारदेच्या चांदण्यांसम फुलुन येता रातराणी तरुतळी स्वप्नात रमते मोगर्याची भागिदारी वृत्त – गा…

  • पान का काळे करू – PAAN KAA KAALE KAROO (why blacken the page)

    सांग मी मम पुस्तकाचे पान का काळे करू काजळीने लोचनातिल भाव का काळे करू शान माझ्या चेहऱ्याची रुंद मोठे उंच जे फक्त मजला शोभते ते नाक का काळे करू धन्य झाले तृप्त झाले संत वचने ऐकुनी झळकती ऐन्यापरी ते कान का काळे करू मी न कुठले कार्य करते मी स्वतःला तोलते तोलताना बोलताना ओठ का…

  • दवबिंदुंची निर्मळ भाषा – DAVBINDUNCHEE NIRMALH BHAASHAA (pure language of due drops)

    दवबिंदुंची निर्मळ भाषा कुठे कुणाला कळते आता बोलीमधली अस्सल गाथा कुठे कुणाला कळते आता केंद्रच नाही ठाउक ज्याला तोच ठरवितो दिशा अताशा उजवासुद्धा असतो डावा कुठे कुणाला कळते आता अंतरातल्या मायेला जो कपट ठरवितो तो शब्दच्छल कोण काळ अन कोण विधाता कुठे कुणाला कळते आता घाई घाई करून खाई क्षुधा तयाची भडकत जाई कशामुळे ही…

  • साद दे रे – SAD DERE(CALL ME )

    कशी काय बोलू मला बोलवेना कसा भार साहू अता साहवेना हृदय वाहते हे तुझ्या आठवांनी मनाला तरीही झुला बांधवेना असे वाटते सर्व सोडून यावे कुठे यायचे पण मनाला कळेना करू काय माझ्या-तुझ्या पाकळ्यांचे किती हार गुंफू गळा घालवेना खुशाली तुझी फक्त सांगेल कोणी जळो तूप सारे दिवा मालवेना सुनेत्रा सुनेत्रा अशी साद दे रे तुझे…