-
उत्सव – UTSAV
कुणाकडे ती पाहुन हसली वदला उत्सव जाता जाता वाटेवरती अडला उत्सव मी असताना हवा कशाला गुलाब हिजला? खोटे खोटे बागेवरती रुसला उत्सव वसंतातही मोहरलेल्या फांदीवरुनी शिशिरामधल्या पानांसम टपटपला उत्सव चिवचिवते अन उगाच फिरते घरट्याभवती त्या चिमणीच्या बाळापरि किलबिलला उत्सव कळ्या फुलांना कोण सांगतो नटावयाला चिडवुन त्यांची फिरकी घेता खुलला उत्सव लेकुरवाळी वेल हासरी डोलत आहे…
-
असून वळणे रीत प्रीतिची – ASUN VALANE RIT PRITICHI
असून वळणे रीत प्रीतिची सरळ तुझी मज आवडते ऐक प्रियतमा तुझ्याच इतुकी गझल तुझी मज आवडते कधी झरा हा खळाळणारा किती मनाला लोभवतो डोहासम पण गहिरी प्रीति सजल तुझी मज आवडते विरघळते तव नयनी पुरती खास तुझी ही नजर अशी ओठ उघडण्या एक अंगुली कुशल तुझी मज आवडते कितीक नजरा चंचल भ्रमरी भुरळ पाडती जरी…
-
जिथे तिथे मी तुला ऐकते – JITHE TITHE MEE TULA AIKATE
जिथे तिथे मी तुला ऐकते, कधी गीत मम बनशिल रे? चाहुल इतुकी वेड लावते खरा कसा तू असशिल रे? मार्ग जरी हा सरळ वरवरी, ऐक मना तू वळशिल रे; वळणा-वळणा वर फुलबागा अत्तर होऊन झरशिल रे! आहे मार्दव, आहे आर्जव, भीति कशाची मग तुजला; खुशाल टिपुदे कुणी मनोगत टिपणाऱ्यांना टिपशिल रे! आजवरी जे आवडले तुज,…
-
सोड गड्या पंचांग रे – SOD GADYA PANCHANG RE
कोण फिरविते सांग रे तरी न देते थांग रे कळेल का मज गूढ ते कोण पाजते भांग रे कधीच ना मज वाटली प्रीत खरी विकलांग रे साद ऐकली स्वप्नात केकारव की बांग रे देइन तुजला पंख मी हवी कशाला रांग रे पळून गेले दु:ख हे सोड गड्या पंचांग रे
-
अशी साद दे रे – ASHI SAD DERE
कशी काय बोलू मला बोलवेना कसा भार साहू अता साहवेना हृदय वाहते हे तुझ्या आठवांनी मनाला तरीही झुला बांधवेना असे वाटते सर्व सोडून यावे कुठे यायचे पण मनाला कळेना करू काय माझ्या-तुझ्या पाकळ्यांचे किती हार गुंफू गळा घालवेना खुशाली तुझी फक्त सांगेल कोणी जळो तूप सारे दिवा मालवेना सुनेत्रा सुनेत्रा अशी साद दे रे तुझे…
-
रिक्त रिक्त रात्र – RIKT RIKT RATRA
नेत्रात धुंद प्रीत पण रिक्त रिक्त रात्र अधरात मुग्ध गीत पण रिक्त रिक्त रात्र नयनात सांजवात घन सावळे उरात मल्हार आळवीत पण रिक्त रिक्त रात्र आहे अता सुरात माझा-तुझा प्रवास अंधार पाकळीत पण रिक्त रिक्त रात्र काट्यास मी जपेन पुष्पास सांग तूच रंगास पाखडीत पण रिक्त रिक्त रात्र बघ वर्षतात मेघ अन नाचतात मोर भिजते…
-
सुंदर इतुके कुणी क्षमेसम – SUNDAR ITUKE KUNI KSHAMESAM
‘KSHAMA’ means to forgive somebody for his or her mistakes. In all the religions ‘KSHAMA’ is the basic virtue. The rest of the virtues like MARDAV, ARJAV etc are based on ‘KSHAMA’. In this poem the poetess says that, nothing on this earth is as beautiful as ‘KSHAMA DHARM’ सुंदर इतुके कुणी क्षमेसम अंबर झुकता…