This Ghazal is written in matravrutta. This ghazal is written in 16 (sixteen) matras. अस्सल होती म्हणून टिकली अती निरागस म्हणून फसली म्हणू नका तिज अशी कशी तू सारे फसले तीही फसली प्रश्न मला का अजून पडतो माझी पहिली गाडी कुठली उतरत असता होते गडबड खरे खरे पण खोटे पडली घडवत घडवत सारे सुंदर थकली नाही…

मौन त्यागण्या, हितचिंतक वा, होउन चिंतक भेट मला तू काष्ठ जरी तू, हृदयशून्य घन, होउन निंदक भेट मला तू वादळ पिंजुन, तरल जाहले, होउन चंपक भेट मला तू गुलाब मी जर, रक्षण करण्या, होउन कंटक भेट मला तू उन्हामधे मी, मोजत तारे, जागी असुनी स्वप्न पाहते कोसळले जर, उल्केसम मी, होउन खंदक भेट मला तू…

भरती आली आज पुन्हा तुझी ऐकता गाज पुन्हा मौन सोडुनी खळखळुनी झऱ्यासारखे वाज पुन्हा मनात श्रावण गर्भ हसे लेइन हिरवा साज पुन्हा धो धो बरसत ये वळिवा उन्हात लाह्या भाज पुन्हा भिजेल माती, वाळूही अमृत त्यांना पाज पुन्हा खास ‘सुनेत्रा’ नेत्र तुझे दाव तयांचा बाज पुन्हा