Category: Marathi geet

  • ऊठ मुला – wake up my boy

    ऊठ मुला जागा हो सत्वर तुला जायचे बघ कामावर विधी आटपुन भल्या पहाटे प्रसन्न ताजे तुजला वाटे करून कामे लवकर लवकर घरास ये तू बनून अवखळ आनंदाने हसत राहशिल जीवन जगण्या फ़ुलशिल खुलशिल आता ना मज कुठली चिंता आत्म्यामध्ये तू भगवंता

  • तो नाही अन ती नाही – neither he nor she is here

    कशास गाणे लिहू अता मी वाचायाला तो नाही खरी समीक्षा करू कशाची जाणायाला ती नाही कशास वाटा चालू आता वाट बघाया तो नाही अवघड वळणे कशास घेऊ वळणावरती ती नाही खिदळत नाचत गाऊ कशाला ऐकायाला तो नाही कशास खुडू मी जुई मोगरा गजरा करण्या ती नाही कशास अश्रू ढाळू आता रुमाल देण्या तो नाही चुका…

  • ऊन काहिली – agony caused by heat

    ऊन काहिली थंड कराया पाऊस गाणी झरती चला जाऊया सैर कराया डोंगर माथ्यावरती कुदळ फावडे घेऊन हाती हात आमुचे खणती तण उपटूया खड्डे करूया खांब रोवण्यासाठी भूमी मापन अचुक करूया घेऊन हाती काठी घाम गाळूया माती भरुया धावू वाऱ्यापाठी मडके भरुया सडा शिंपुया  जमीन करण्या ओली लांबी रुंदी उंचीसंगे भरून टाकू खोली कुंपण गर्द कराया…

  • पोट भराया येतो घरला – I come home to fill my stomach

    पोट भराया येतो घरला गोड धोड मज नको नको वाढ भाकरी चतकुर अर्धी हाड हाड तू करू नको करून योगा स्लीम जाहलो रोड रोड तू म्हणू नको जरा गोबरे गाल जाहले जाड जाड तू करू नको झोपूदे मज तप्त दुपारी वाड वाड  तू बकू नको फळी हलवुनी भांडीकुंडी धाड धाड तू पाडु नको पत्र प्रियेचे…

  • असाच वेडा पीर हवा – want crazy devoted lover just like this..

    अमोघ माझा धीर असा सुवर्णपाती तीर जसा असेल बिंदू लक्ष्य जरी अचूक भेदे मीर तरी करात नाही शस्त्र गदा लढेल ऐसा वीर सदा खणेल कोणी खाण तिथे झरेल वाणी नीर इथे विवेक सिंधू साठवितो जलातले तो क्षीर पितो स्फुरेल ज्याला मंत्र जगा असाच वेडा पीर हवा वृत्त – ल गा ल गा गा, गा ल…

  • अक्षर माझे – my handwriting

    वाटुन पाला मी मेंदीचा तळहातांना रंगविले जास्वंदीच्या चुरुन पाकळ्या गालांना मी रंग दिले तेल तुपाची धरुन काजळी नेत्र पाकळ्या लांबविल्या विडा चघळुनी त्रयोदशगुणी अधर पाकळ्या खुलविल्या जाइजुईचा गजरा गुंफुन सुवासिक मम कुंतल झाले निशिगंधाचा सुगंध प्राशुन तनमन अवघे पुलकित झाले शुभ्र मोगरा हिरवा चाफा भूचंपक तो जर्द जांभळा दौतीमध्ये भरण्या शाई प्राजक्तासम टपटप झरला मोरपिसाची…

  • ध्रुव तारा – pole star

    कैकवेळा नाव लिहिले खोडलेही कैकदा पण पहाटे साद घाली ध्रुव तारा हासरा मी कधी होते तुझी अन मी कधी माझीच रे गुंतले नावात होते मी तशी साधीचरे नाव असुदे गाव असुदे गुंतलेली वासना आत्मियाशी फक्त जोडे शुद्ध सुंदर भावना मुग्धता प्रेमातली वा धुंद लाटा सागरी स्वर्ग मी हिंडून येते घेत त्या अंगावरी आज मी आहे…