-
कोण – KON (who)
गडगड गगनी हसतो कोण नभात मोती दळतो कोण ढगात कापुस भरतो कोण घनामधूनी झरतो कोण पहाट फुलता वाटत मोद फुलांमधूनी हसतो कोण निळ्या समुद्रा भेटायास नदीत लाटा भरतो कोण अंधाराला भेदायास विजेस लखलख म्हणतो कोण जहाज गलबत हलवायास शिडात वारा भरतो कोण वळीव येता भिजावयास चल चल मजला म्हणतो कोण मात्रावृत्त – (८+७=१५ मात्रा)
-
पाखरां भरवेन मी – PAAKHARAA BHARAVEN MEE (I will feed the birds)
-
चल चल भिंगू – CHAL CHAL BHINGOO (move along, let’s whirl around)
-
पुरे जाहले साकी – PURE JAAHALE SAAKI ((“that is enough,O saaki”)
पुन्हा पुन्हा का भरिशि प्याला पुरे जाहले साकी हृदय भडाग्नी पूर्ण निमाला पुरे जाहले साकी कोळुन प्याले अक्षर मात्रा उकार काना वळणे विसर्ग उरला फक्त तळाला पुरे जाहले साकी दवात भिजणे सुकुन तडकणे मिरवत मिरवत टिकणे चक्र अघोरी हवे कशाला पुरे जाहले साकी भ्रमर भृंग हे अवती भवती फूलपाखरू बघते मधू वाटणे सांग फुलाला पुरे…
-
तो नाही अन ती नाही – TO NAAHEE AN TEE NAAHEE (neither he nor she is here)
-
शब्दांजली – SHABDAANJALEE (tribute in words)
खाणदेश अन विदर्भ कोकण मावळ घाट नि मराठवाडा सह्याद्री अन सातपुड्यावर मजेत उडती बलाक माला जिवंत आहे शिल्प अजंठा अन वेरूळची कोरीव लेणी रायगडावर अजून घुमते शिवरायांची अमोघ वाणी धर्मवीरांची शांत गुरुकुले कर्मवीरांची धर्म साधना स्वर्ग कराया या भूमीचा अज्ञानाशी युद्ध सामना पुत्र येथला ऐसा गुंडा घटना लिहितो या देशाची किमया करिती इथे महात्मे स्त्रीशक्तीला…
-
मनभावन सृष्टी – MANBHAAVAN SRUSHTEE (charming creation)
मी कविता अन मी कवयित्री प्रतिभा मम आई विषय न कुठला वर्ज्य असे मज मी ठाई ठाई नकाच घालू मज अंगावर प्रासांचे दागिने पुरे जाहली सक्ती ऐश्या वृत्तातच उडणे नकाच शोधू माझ्यामध्ये जड जड प्रवृत्ती स्वच्छंदी मी चंडोलासम निर्भर मम वृत्ती चैतन्याला उडव उडवण्या मनभावन सृष्टी गाज अंतरी गर्जायाला प्रेमाची वृष्टी लिहिता लिहिता उसळत नाचत…