Category: Marathi kaavya

  • ध्रुव तारा – DHRUVA TARA (pole star)

    कैकवेळा नाव लिहिले खोडलेही कैकदा पण पहाटे साद घाली ध्रुव तारा हासरा मी कधी होते तुझी अन मी कधी माझीच रे गुंतले नावात होते मी तशी साधीचरे नाव असुदे गाव असुदे गुंतलेली वासना आत्मियाशी फक्त जोडे शुद्ध सुंदर भावना मुग्धता प्रेमातली वा धुंद लाटा सागरी स्वर्ग मी हिंडून येते घेत त्या अंगावरी आज मी आहे…

  • काव्यमळा – KAVYAMALA (Garden of poetry)

    तुझे घेत आहे काही तुला देत आहे काही ।। मृदू पालवीने फुलतो पुन्हा पुन्हा फळतो रमतो नवे येत आहे काही तुला देत आहे काही… अंगणात नाचे वारे उघड खिडक्या सर्व दारे प्रेम नेत आहे काही तुला देत आहे काही… पाजु पाणी तरू रोपा बांधुयात घरटे खोपा वाळु रेत आहे काही तुला देत आहे काही… काव्यमळा…

  • अनुभव – ANUBHAV (experience)

    तृणपात्यांची लवलव सळसळ चिमणपाखरे करिती कलरव दाणे टिपता चाले पदरव भ्रमरांचा गुणगुण गुंजारव जुने तरीही भासे अभिनव रोमांचित मम अवघे अवयव अनुभूतीचा अनुभव सुंदर गझलेचा काव्यातुन उदभव शब्दांमध्ये मार्दव शैशव माधुर्यातिल आर्जव लोभस मात्रावृत्त -१६ मात्रा

  • स्वप्न देखणे – SWAPN DEKHANE (handsome dream)

    सौधावरती उभे राहुनी पहात राहू स्वप्न  देखणे झाडावरती महाल अपुला निवांत गाऊ गीत साजणे हवेत उडते विमान सुंदर खरी कराया सजग कहाणी हात असूदे हातामध्ये नको गोठणे नको तापणे

  • वसंत गीत – VASANT GEET (happy season’s song)

    माघ फाल्गुनी वसंत वारे कृष्ण अंबरी अनंत तारे आम्रतरू गुलमोहर फुलतो बहर जोवरी तोवर झुलतो पक्षी उडती दिगंत सारे चैत्र उन्हाची रंग पंचमी गाते सरिता दंग संगमी गीत तिला जे पसंत गारे ग्रीष्म काहिली येथे तगमग सहा ऋतुंची जेथे लगबग घेण्या अंमळ उसंत यारे मात्रावृत्त (८+८=१६मात्रा)

  • धागा – DHAAGAA (thread)

    काळ्या मातीमधली धवला नाजुक साजुक कपास आणू साध्या यंत्रावरती हलके कोमल कणखर दोरा बनवू वळून दोरे हातावरती अखंड मजबुत धागा घडवू मृद्गंधासम बकुळ फुलांच्या अर्कामध्ये त्याला बुडवू जास्वंदीच्या चुरुन पाकळ्या कुंकुमवर्णी रंगी भिजवू सुकवुन धागा पीत सुवासिक शेवंतीची फांती गुंफू सुई कशाला फुले गुंफण्या कुशल अंगुली आपण वळवू

  • प्रेम दिवस – PREM DIVAS (day of love)

    आज नाही लिहायची गझल नाही लिहायचं गीत लिहीन म्हणते काहीबाही साधंसुधं छंदगीत… आपला पहिला प्रेमदिवस खास खास नवथर लोभस… तीस वर्षापूर्वीचं ते मुग्ध मन कुठे रहायचो तेंव्हा आपण जणू मंतरलेलं चैत्रबन पुन्हा आठवतात तेच क्षण… कुठे काय हरवलं थोडं थोडं बदललं… अजून आपण त्याच नशेत धरणी अंबर आपल्याच कवेत जगतोय आपण खरे मजेत… दोन हुश्शार…