-
धोंडा – DHONDAA
साजिरें गोंडस… बाळ गणेश …. नाचे पदी बांधूनिया चाळ .. गणेश …. धृ. पद मावळात धूप पावसाचा खेळ… मुळा इंद्रायणी बेरजेचा मेळ .. पवनेच्या काठी… धोंडा श्रावणाचा ….. झाळ गणेश .. ढेकळे तापली रान धुमारले … कीड मारूनिया ऊन विसावले .. मृण्मयी करात .. धरी नांगराचा … फाळ गणेश … दिशा झुंजूमुंजू कुंकवात न्हाती ..…
-
चौखूर – CHOUKHUR
उधळले घोडे रणी चौखूर आता संयमाचा बदलला बघ नूर आता आज मी पण या घडीला संकटांना ठोकल्यावर जाहली ती चूर आता मासळी बाजार नाही भरत देही काजळेना लोचनांना धूर आता लाभल्यावर दूरदृष्टी आत्मश्रद्धा संपला तो काळही निष्ठूर आता सांजवाती तेवताती मम सुनेत्री अंतरी ना माजते काहूर आता
-
खेळ – KHEL
आत्मा माझा गुरू खरा निश्चय नय हा धरू खरा व्यवहाराची साथ मिळे खेळ जाहला सुरू खरा पुद्गल असती शब्द जरी मंत्र अक्षरी भरू खरा लंबक दोले हळूहळू भाव अंतरी झरू खरा मूर्त सुनेत्रा घडवाया चिरा चिऱ्याने चिरू खरा
-
खाक्या – KHAKYAA
मौन काव्या कळे सख्य माझे तुझे मौन अधरी भले सख्य माझे तुझे नित्य सौख्यात मी रोज तैसाच तू मौन उघडे दळे सख्य माझे तुझे दावता पोलिसी कडक खाक्या तुझा मौन किंचित हले सख्य माझे तुझे मस्त माझ्यात मी मूक होते सखे मौन सखये तळे सख्य माझे तुझे शोध कोठे सखी गुप्त झाल्या सख्या मौन मुक्ताफळे…
-
किमयागार – KIMAYA-GAAR
करमत नाही मम जीवाला घराशिवाय मैत्र जवळचे खरे कुणाशी स्वतःशिवाय भरती आली अन ओहोटी पाठोपाठ सागर तीरी अगणित मासे गळाशिवाय तडफडणाऱ्या मासोळ्यांचा खच रेतिवर तप्त वालुकी जगतिल कैश्या जळाशिवाय उभ्या आडव्या रेषा रेखुन तर्जनीने खेळ रंगतो मृदुल मृदेवर पटाशिवाय हृदय जिनालय शुद्ध भाव मम किमयागार पूजन करण्या चरण कुणाचे जिनाशिवाय
-
सूळ SOOL
डोळ्यात धूळ गेली ढवळून मूळ गेली धुंडून कोपऱ्यांना पाहून कूळ गेली डोक्यात स्वच्छतेचे घेऊन खूळ गेली उतरून मस्तकी मम उठवून शूळ गेली झालीच गझल भारी घालून रूळ गेली रक्ता चटावलेला मोडून सूळ गेली तोंडात साठलेली टाकून चूळ गेली
-
किमया – KIMAYA
माल्यश्री वृत्तातिल किमया मंत्र जपू पिसे लागले तरी मतीने तंत्र जपू प्राणज्योत तेवण्या मंदिरी गाभारी देहवल्लरीतिल हृदयाचे यंत्र जपू वृत्ताचे नाव – माल्यश्री वृत्त प्रकार – मात्रावृत्त मात्रा – २२ (१६/ ६)