सुनेत्रा नकाते

Category: marathi kavya

  • डर – DAR (FEAR)

    जीव स्वयंसे नाहि हरता ना डर लगता शरीर से वो नाता रखता ना डर लगता पुछताछ करनेको किसकी कुछ कुछ पाकर जब जब खुद वो खुदसे डरता ना डर लगता

  • पाऊस उतरतो – PAAUS UTARATO (RAIN DESCENDS)

    हौदात जलावर धरता साय कधी पाहून सुखाने हसते माय कधी ती चंचल बाला बनुनी खळखळता पाऊस उतरतो धरण्या पाय कधी

  • बिंब – BIMB (IMAGE)

    कशास आता जाबसाल ते रोजरोजचे उतरुन ठेवू सांग मनाला बोझ रोजचे नसलेलेही दिसते आणि बिंब उमटते हृदयजलावर किती फुलांचे मोज रोजचे

  • निर्मल – NIRMAL

    मी लिहीत आहे मुक्तक गझला गाणी झुळझुळते गाते त्यातील निळसर पाणी पाण्यावर डुलते एक कागदी नाव गाठण्या स्वप्नीचे निर्मल सुंदर गाव

  • सुई – SUEE (NEEDLE)

    सूत पकडुनी स्वर्ग गाठणे अवघड असते बिनछिद्राची सुई ओवणे अवघड असते जरी ओवला सुईत धागा अंधारातच अंधाराला शिवण घालणे अवघड असते प्रथमदर्शनी प्रेमामध्ये पडल्यावरती उठता बसता प्रेम पटवणे अवघड असते कोणालाही ना जोखावे मुखड्यावरुनी मुखडा पाहुन अंतर कळणे अवघड असते असे पटवले तसे पटवले गप्पा सोप्या हृदयामध्ये प्रीत टिकविणे अवघड असते पटवायाची बोलायाची बातच सोडू…

  • मुखडे – MUKHADE (FACES)

    मुखड्यावरुनी मनुष्य कळणे सोपे नसते कळल्यावर पण ते समजवणे अवघड असते पूस माणसा ऐना अपुला बिंब पाहण्या ना पुसला तर अवघड सारे होवुन बसते विनाशकाले विपरित बुद्धी झाल्यावरती मोहाच्या जाळ्यात माणसा युक्ती फसते ना प्राण्यांना ना झाडांना मीपण बीपण फक्त माणसा अहंपणाची नागिण डसते मुखडे बिखडे विकार विसरुन हात जोडता शुद्धात्म्याचे रूप मनोहर हृदयी ठसते

  • एकटी – EKATI (ALONE)

    एवढ्या गर्दीत होते एकटी जाहली जाणीव पण ती शेवटी ते मला म्हणतात ताई का बरे मी जरी आहे तयांहुन धाकटी जर रजा आहे हवी तर वाज रे मोकळे बरसून वेड्या घे सुटी सर्वजण म्हणतात मजला सावळी फक्त प्रियला वाटते मी गोरटी मी तुला सांगेन जे ते ऐक तू मी खरेतर गोरटी ना गोमटी