सुनेत्रा नकाते

Category: marathi kavya

  • सरदार – SARDAAR (BRAVE WARRIOR)

    In this Ghazal the poetess describes behaviour of brave people who fight madly to achieve their goal. सरदार शूर वीर नाही वेडा पीर धवल टापशी शिरी करी कामठा तीर तहानलेल्या जिवा दे दे शीतल नीर तिखट मिंग्रजी दवा वाघीणीचे क्षीर त्रिशुल गवसता मला बळकट झाला धीर गझल म्हणा वा गझलि अथवा कुर्मा खीर

  • गाणे – GAANE (SONG)

    गाते अता तराणे सुरेल दिडदा दिडदा भिजणार बघ सुखाने सुरेल दिडदा दिडदा लय सूर ताल यांची मैफल सुरेख जमता गाणार मस्त गाणे सुरेल दिडदा दिडदा

  • जप जप – JAP JAP (CHANTING)

    This poem is a short poem containing only five lines. जप जप जपता माळ जपाची, तप तप करता बाग फुलांची, उन्हात तापुन फुले झळकली! घड द्राक्षांचा तुटून पडला, द्राक्ष मण्यांनी ओंजळ भरली!!

  • माझी बाळे – MAAZEE BAALE (MY CHILDREN)

    In this short poem the poetess says, my son and daughter are like sweet flowers. Their beauty is like full moon in the sky. My love is  happiest mothers love. माझी बाळे मधुर फुले शशधर तेजस जसा खुले जीवन त्यांचे फुलवाया सुनेत्रातले प्रेम फळे

  • माझी आई – MAAZEE AAEE (MY MOTHER)

    This Ghazal is written in fourteen(14) matras. Here radif is saee(सई). Saee means dear friend. In matala(first sher) the poetess says, my mothers love is like cream on milk. My mother is my close friend. माझी आई  माय सई दाट दुधावर साय सई लाड पुरविते बाळांचे कौतुक सांगू काय सई जिच्या अंतरी देव दिसे तिचे धरावे…

  • बारोळी – BAAROLEE (TWELVE LINES)

    In this Ghazal there are six shers. Here radif is Aataa(now) and kafiyas are, raangolee, paakolee, kadbolee, khaandolee, chaarolee, aangholee, baarolee. Here in maktaa(last sher) the poetess suggests us to call this ghazal as baarolee. घाल अंगणी, बकुळ फुलांची, रांगोळी आता; सुगंध लुटण्या, गरूड होई, पाकोळी आता… पनीर घुगऱ्या, मस्त जिलेबी, मजेदार मेनू; पोळीसंगे, ताट…

  • हृदय – HRUDAY (HEART)

    This ghazal is written in fourteen (14) matras. हृदय सांगते नयनांना रंगव मिटल्या अधरांना चिमणी कंदिल समयांना तेवूदे या पणत्यांना बकूळ म्हणते भ्रमराला सांग फुलाया कमळांना या बाळांनो खुशाल या नीर पाजते सगळ्यांना पळवा मनिच्या भीतीला डास  ढेकणे झुरळांना झरे कालवे जोहड व्हा पाणी पुरवा धरणांना सांज उतरता परतुन या हसवा तुमच्या घरट्यांना