-
ग़ज़ल(बात मनकी) – GHAZAL (BAAT MANKEE )
हम खिले तो फूल भी खिलने लगे है डालपर पंछी खुशीसे गा रहे है रंग पत्तोंके हरे मन साँवलेसे बरसते है झूमके जल से भरे है आसमांसे क्यूँ कहू मै बात मनकी आसमांके कान सावनके झुले है मै करुँगी बात मेरी आतमासे आतमासे कर्म मेरे जुड़ गए है सुन सुनेत्रा लिख सुनेत्रा बोल ना मत…
-
रोज लिहावे (तीन मुक्तके) – ROJ LIHAVE
प्रभातीस मी लिहिते काही प्रभातीस आठवते काही किलबिल ऐकत पक्ष्यांची मज प्रभातीस जागवते काही …. लिहिण्यासाठी सहज सुचावे स्वप्न मराठी तुझे तुझे हसावे व्यक्त कराया भाव मोकळे भाषेचे ना बंधन व्हावे …. रोज लिहावे असेच काही अक्षरांतुनी हसेल काही लिहिता लिहिता झरती डोळे देणे त्यातुन जमेल काही ….
-
गोमंतक – GOMANTAK
गोमंतक भू वरचा सुंदर स्वर्ग जणू आहे गोमंतक सृष्टीदेवीचा वर्ण जणू आहे काव्य झराया सदैव अनुकूल निसर्ग गोव्याचा गोमंतक काव्याचा आशय गर्भ जणू आहे अक्षरपंखी पुष्पपऱ्यांच्या सुगंध यात्रेची गोमंतक निर्मिती जादुई अर्थ जणू आहे अतिथी देवासमान मानुन तृप्त त्यांस करणे गोमंतक देशाचा हा तर धर्म जणू आहे सोनेरी भूमीत दिव्य या वनमंदिर शोभें गोमंतक आगम…
-
अंकाक्षरी – ANKAA-KSHAREE
हातामध्ये हात गुंफुनी सुखदुःखे झेलू भरतीच्या लाटांत न्हाऊनी चिंब चिंब होऊ प्रेमरतन धन प्रेमधर्म हा अंतरात जपुनी उधाणलेल्या प्रीत सागरा भाव अर्घ्य वाहू भरती वा ओहोटी असुदे जलामधे उतरू भवसागर हा पार कराया नावाडी होऊ लेखणीने वल्हवीत नेऊ पैलतटावर नाव वसवू तेथे जीव-अजिवाचे छान आगळे गांव विविध लिपीतुन एक लिपी शोधून अशी काढू दिव्यध्वनीतिल अक्षर…
-
मंगल(मङ्गल) – MANGAL
मंगल मन्गल मङ्गल चरणी शुद्ध निरञ्जन दीप तेवतो मुनी दिगंबर निर्भय ज्ञानी जितेंद्रिय आत्म्यात राहतो अभय मिळाया जीवांना हा काळ खरा पावन आला हो पानगळीचा ऋतू शिशिर हा मुक्तक लिहिण्या मला भावतो मुक्तक – मात्रावृत्त (३२ मात्रा)
-
अनुकूल – ANUKOOL
अनुकूलच हे द्रव्य क्षेत्र नि काळही आम्हास भूतकाळही अतीव सुंदर दिसतो बिंबात वर्तमानही जगून सुंदर उजळ भविष्यास दिगंबरांच्या जैन पथावर फुलवू काव्यात सान बालके तरुण पिढीला दिशा दाखवून जिनानुयायांच्या धर्माला नेऊ विश्वात गृहस्थ जीवन जगता जगता मोक्ष पथिक होत निर्भय आम्ही ठेवू तेवत प्रेमाची ज्योत मात्रावृत्त (मात्रा २५)
-
रसोई – RASOEE (RASOI)
घरास माझ्या खिडक्या दारे आत वाहते वसंत वारे प्रभात समयी पक्ष्यांसंगे मन म्हणते मज गा रे गा रे बागेमधली फुले पाहुनी काव्य बरसते दरवळणारे अन्न शिजविते रसोईत मी शुद्ध चवीचे आवडणारे अंगणात गप्पांची मैफल सोबतीस मम प्रियजन सारे जिवलग प्रेमाचे शेजारी जणू हासरे भवती तारे घरात तुजला नाही थारा जा दुःखा तू जा रे जा…
