सुनेत्रा नकाते

दुःखद आहे टाळ तिला अशक्य मग खंगाळ तिला निजण्या दे भूमीची चटई पांघरण्या आभाळ तिला ओंगळवाणी दिसली जर तर नको म्हणू वंगाळ तिला दाभण घेवुन उसवायाचे प्रश्नांचे जंजाळ तिला फुटका गळका जुनाट टब तो स्नाना दे घंगाळ तिला

आभाळातिल सजल घनांची भाऊबीज ओवाळी जलदांस अंबरी ताई वीज धारारूपी गझलेचे उलगडण्या राज वाटिकेत फुलवून पिसारा मयुरा भीज जरी रिक्त जाहलेत बरसुन अक्षर मेघ भरुन पावती पण त्यागाचे होता चीज इंच इंच लढवाया डोंगर काव्यगंगे माय चंदनी खोड होउनी सोसू झीज स्वातंत्र्यातिल झोप सुखे घेण्यास भावा झऱ्याकाठच्या सारवलेल्या कुटीत नीज गझल मात्रावृत्त (२३ मात्रा)

भूचक्रासम गरगर चकली कढईमध्ये नाचत आहे शुभ्र करंजी चंद्रकलेसम पाटावरती हासत आहे रवा आणखी बेसन लाडू मोतिचुराच्या वड्या नि चिवडा तबकामध्ये भरून कन्या आनंदाने वाटत आहे शंकरपाळी खारी बुंदी अनारशांची नाजुक जाळी यांची गोडी माय दिवाळी चवीचवीने चाखत आहे सुतरफेणी बालुशाही नि बिनकाटेरी कडबोळ्यांनी डबे खचाखच भरून ताई वाट कुणाची पाहत आहे रांग दिव्यांची अंगणातली…

दिवे अंगणी लावूया गीत दिव्यांचे गाऊया गाय वासरू इथे उभे त्यांना चारा घालूया धनतेरस ही ध्यानाची धने गूळ जल प्राशूया नरक चतुर्दशीस औक्षण करून श्रमणा वंदूया दीपावली जिन मंदिरी भल्या पहाटे पाहूया संध्यासमयी शुद्ध मनी मोक्ष लक्षुमी पुजूया फराळ वाटू प्रतिपदेस गप्पा टप्पा मारूया भाऊबीजेला प्रवास बसुन विमानी गाऊया अशी दिवाळी सौख्याची प्रेमामध्ये न्हावूया