सुनेत्रा नकाते

स्वप्न गुलाबी अथवा काळे अनवट झाले त्याचे जाळे नको करू जाळ्याचा गुंता खेळुदेत कोळ्यांची बाळे पोखरती घर मुळे जयांची खणून काढू त्यांची पाळे राव रंक हा भेद जिथे रे त्या गुत्त्याला लावू टाळे विसरायाला स्मृती कालच्या करू नको तू भलते चाळे मम गझलांना जपण्यासाठी नित्य कागदांना मी जाळे सुगंध शिंपायास सुनेत्रा केसांमध्ये जुईस माळे

रदीफ काफियासवे गझल मस्त शोभते तंग जरी काफिया ग वसन चुस्त शोभते सारवान आज नको तूच उंट हाक रे पुनवेची चांदरात ग्रहण गस्त शोभते भेटण्या मला बरी पुलावरील झोपडी महागड्या घराहुनी स्वच्छ स्वस्त शोभते गण मात्रा लगावली तराजूत तोलण्या लष्करची तुला गडे शान शिस्त शोभते हत्तीवर पागोळ्या बसुन बरस बरसती भरला घट उखळ मुसळधार हस्त…