सुनेत्रा नकाते

जगावयाला आनंदाने वर्तमान मम् अतीव सुंदर भूतही सुंदर भविष्य सुंदर वर्तमान मम् सजीव सुंदर येणारा क्षण हरेक आहे माझ्यासाठी दिव्य पर्वणी समृद्धी अन सुख शांतीचे चित्र रेखितो भरीव सुंदर अंतरातली शुचिता उजळत जाई कणकण मम् देहातिल प्रकाशात आत्म्याची मूर्ती हवी तशी मज घडीव सुंदर तापतापता नीर तळ्यातिल बदके फिरती तप्त वाळुवर राजहंस विहरण्या जलावर नाचत…

धुतल्या तांदूळासम येथे सापडलेका कोण तुला पुरे जाहले अता तोलणे तुला सांगते जोडतुला स्वर्णतुलेची वजने मापे गझलेमधले शिरोमणी त्यांचे प्याले सांडायाची का वाटे रे ओढ तुला डोळ्यावरती बांधुन पट्टी न्यायदेवता उभी इथे न्यायाधिश तू न्याय खरा दे शोभत नाही मौन तुला स्वार्थासाठी कोणी अपुल्या बळी देतसे जीवाचा शरीर पुद्गल सिद्ध कराया दुभंगेल ही सोनतुला नजर…