सुनेत्रा नकाते

माझी अमूल्य काव्ये त्यांच्यात प्राण आहे हृदयात गाढ श्रद्धा लय सूर ताल आहे जे जे हवे हवेसे खेचून घ्यावयाला नजरेत चुंबकाची माया तिखार आहे शब्दात भाव भरता गझलेत नाचती ते नृत्यास अर्थ देण्या त्यांच्यात धार आहे मी घालतेन चिलखत तलवार म्यान केली मम् लेखणीच आता झाली कट्यार आहे जेथे गचाळ पाणी डबकी तळ्यात साठे पोचेल…

फेसाळत्या चहाचा जाता भरून प्याला फेसाळत्या दुधाचा आला कुठून प्याला खडकावरून धावे वेगे झरा खळाळे प्याला फेसाळत्या जलाचा घ्यावा पिऊन प्याला मैत्रीत प्रीत आहे प्रीतीत मैत्र आहे फेसाळत्या धुक्याचा गेला खिरून प्याला प्याले न मोजिले मी पेयात नाहले मी फेसाळत्या नशेचा उरला पुरून प्याला मम् शब्द जादुई हे बिजली तयांस घुसळे फेसाळत्या गझलचा येतो वरून…

झिंग जंग झिंगाट झिंग झिंग दौड चिंगाट झिंग नाच नाच पिंग्यात गोल झिंग डोल पिंगाट झिंग टांग टांग वाजेल टोल झिंग टिंग टिंगाट झिंग फाड फाड वेगात बोल झिंग फिंग फिंगाट झिंग घेतलेत शिंगावं तीस झिंग शिंग शिंगाट झिंग ढांग ढांग वाजीव ढोल झिंग मंग मिंगाट झिंग दाण दाण दन्नाट नाच झिंग भिंग भिंगाट झिंग…

प्रथम तू झोड तीस पेल कलम प्रथम तू ठोक तीस झेल कलम फुलवुनी मिथ्य ती खुळी मशाल प्रथम तू रोख ती सलेल कलम धर पुरी काजळी तुझ्या घरात प्रथम तू मोज तीस तेलकलम गझल जी दौडते अशी भरात प्रथम तू जोड ती सजेल कलम चल खरी भांग खास झोकण्यास प्रथम तू घोट तीस बेल कलम…