-
बियाणे – BIYAANE
पिकवीन सोनं मी गझलेच्या जमिनीमंदी झिजवीन जोडं मी गझलेच्या जमिनीमंदी रचून पोती शब्दधनाची येता गाडी अडवीन गाडं मी गझलेच्या जमिनीमंदी पेरायाला नक्षत्रांचे खरे बियाणे उसवीन पोतं मी गझलेच्या जमिनीमंदी प्रीती भक्ती शक्ती माझी सफल व्हावया उधळीन दाणं मी गझलेच्या जमिनीमंदी पाडायाला सरी मोतिया रिमझिम झिमझिम बसवीन जातं मी गझलेच्या जमिनीमंदी
-
मंझिल – MANZIL
शब्द माझे सारथी अन शब्द माझे धन खरे हे शब्द माझे सारथी अन शब्द माझे बल खरे हे स्वच्छ करण्या मार्ग माझा हृदय माझे बिघडलेले शब्द माझे सारथी अन शब्द माझे जल खरे हे भेदण्या लक्ष्यास अवघड गाठण्या मंझिल नव्याने शब्द माझे सारथी अन शब्द माझे शर खरे हे चुंबण्या आकाशगंगा डुंबण्या पाण्यात निळसर शब्द…
-
भगवती – BHAGAVATEE
घनतमी किती या संहार जाहला जरी प्रतिबिंब जळी मी पाहिले दिव्याचे परी मन खरे मला हे सांगून सांगून बघे भगवती उषेला मंत्रात बांधुनी घरी झरणार शब्द घन दाटून येता हृदये श्रावणी धनाची लयलूट करूया हरी मुक्तक(तीन शेरांचे,मात्रा २३)
-
कुकडी – KUKADEE
सजग जाहला ना मोहरला अजिंक्य ठरला भरला प्याला सरळ सरळ जाहल्यावरी तू प्यावा सरला भरला प्याला पात्रामधला नाद सुरे ऐकत थरथरला भरला प्याला ओतत ओतत जलास कोणी म्हणते झरला भरला प्याला अंतर्यामी तुझ्या नि माझ्या मूर्त साजिरी डुलते आहे अंतरातल्या जलास निर्मल भरून भरला भरला प्याला चिखलामधल्या कमळी फसला उदक शिंपुनी पवित्र झाला झळाळणाऱ्या मृगनीरावर…
-
माग..डब्या – MAAG…DABYAA
तीन शेरांचे मुक्तक … माग यातुनी काढायाला पी जे मनास वाटे ते माग शोधुनी काढायाला पी जे मनास वाटे ते चिखलामधले अगणित काटे दंश कराया टपलेले माग त्यातुनी काढायाला पी जे मनास वाटे ते भरला प्याला सांडूदे तव भिजण्या सारे शेर तुझे माग वाचुनी काढायाला पी जे मनास वाटे ते दोन शेरांचे स्वर काफिया मुक्तक……
-
मिठी – MITHEE
अविरत माझ्या मनात कविता काव्य आणखी गझल नाचते अविरत माझ्या मनात वनिता काव्य आणखी गझल नाचते कृष्णा तापी मिठी सावित्री उधाणताना सळसळताना अविरत माझ्या मनात सरिता काव्य आणखी गझल नाचते गंगा झेलम पवना सिंधू नांदायाला निघती जेव्हा अविरत माझ्या मनात दुहिता काव्य आणखी गझल नाचते तेजस शशधर भास्कर शीतल दो नेत्रांतुन बघता पृथ्वी अविरत माझ्या…
-
ग्रीष्माची काहिली – GREESHMAACHEE KAAHILEE
देहा अवघ्या तपवित आहे ग्रीष्माची काहिली पावसातही जाळे दाहे ग्रीष्माची काहिली हळूहळू उतरेल तप्तता भिजवुन गात्रे पुरी शीतल करण्या वारा वाहे ग्रीष्माची काहिली दवाच दे मज पथ्य नको पण म्हणते म्लान परी पुसते कारण स्वतःच काहे ग्रीष्माची काहिली शुद्ध निरामय आरोग्याची मिळे संपदा फुलां मारुन जंतू सत्यच पाहे ग्रीष्माची काहिली आजारीपण पळवुन लावुन नाचनाचुनी पुन्हा…
