सुनेत्रा नकाते

मी तर सुंदर सुडौल मोहक तरुण मनाची बाई आहे आई आहे पूर्ण नार मी विजेप्रमाणे कडाडणारी घाई आहे आई आहे सुजला सुफला मम् गझलेच्या जमिनीमध्ये अक्षरबीजे पेरायाला लेखणीतुनी टपटपणारी मी झरणारी शाई आहे आई आहे शुभ्र सरोवर राजहंस अन लहरींवरती टपोर कमळे अशी मनोरम गर्द गारवा पांघरलेली मी आंब्याची राई आहे आई आहे मस्त काफ़िये…

क्षमाच केली मी मजलाही मार्दवात मम् भिजे इलाही घाट चढाया मोक्ष-मुक्तिचा आर्जव माझे झाले राही निर्मल आत्मा दवात न्हाता शौच अंतरी दिशात दाही भादव्यातले ऊन तप्त हे कैसे माझे तन मन साही बोल बोल प्रिय माझ्यासंगे प्रिय वचने तू सुंदर काही सरस्वती शारदा सुंदरी अक्षरपुष्पे तुजला वाही दर्पणात अन नयन जळी तव जिनबिंबा मी सदैव…