सुनेत्रा नकाते

शुद्ध आत्मा दक्ष “मी” मन न्हात येते जे हवेसे वाटते ते गात येते “आत्महित आधी करावे ” सांगुनीया मोरपीशी लेखणी हातात येते भय अता कुठलेच नाही देत ग्वाही काव्य सुंदर रंगुनी प्रेमात येते चांदणे कैवल्यरूपी बरसताना भावनांनी चिंबलेली रात्र येते वाचलेले दर्शनाने जाणलेले ज्ञान सम्यक चाखण्या पानात येते गझल अक्षरगणवृत्त (मात्रा २१) लगावली – गागालगा/…

वाहती ओसंडुनी मम भावना हृदयातुनी प्रेमधन मिळतेच मज मग नाचऱ्या विश्वातुनी सुख मिळतेच मिळते ना उणे कोठे पडे जे हवे ते माझियावर बरसते जलदातुनी संकटे मज घाबरोनी पळुन जाती दूर रे जोडते नाते खरे मी धर्ममय वचनातुनी पाहते अन ऐकते मी साद माझ्या आतली कल्पनेतिल मस्त गोष्टी मिळविते गाण्यातुनी गझल गाणी आवडीची फँटसी स्वप्नातली माझिया…

मोसमी पाऊस यावा चिंब भिजवित माझिया गावात गावा चिंब भिजवित भिजविले मज घन घनाने प्रेमरंगी तो स्वतःही त्यात न्हावा चिंब भिजवित गझल माझी धुंदलेली नाचणारी गातसे तिचियात रावा चिंब भिजवित वीज जेव्हा करितसे सारथ्य मेघी वाजवी पाऊस पावा चिंब भिजवित तू अता ये..तू अता ये… पावसारे “मी” अता करणार धावा चिंब भिजवित गझल अक्षरगणवृत्त (मात्रा…