-
यान – YAAN
दाटून मेघ आले वाटे मला लिहावे वळिवात चिंब झाले वाटे मला लिहावे क्षितिजावरी ढगांचे उतरून यान येता ढग बरसण्या निघाले वाटे मला लिहावे आसूड तो विजेचा वाजे ढगात काळ्या धारांत भय बुडाले वाटे मला लिहावे जणु मोगरा नभीचा तैश्या टपोर गारा झेलीत त्यांस न्हाले वाटे मला लिहावे जैश्या सचैल वेली तैशीच काव्यपुष्पे मी काव्यगंध प्याले…
-
म्हातारी – MHAATAAREE
आले आले वादळ वारे उडतो पाचोळा भिजावयाला चिंब पावसी मन झाले गोळा काळे काळे मेघ दाटले पश्चिम क्षितीजावरी संथ मंद वाऱ्याच्या झुळकी झुळझुळती भूवरी नभात पक्षी उडू लागले गाठाया झाडे घरट्यामध्ये परतून आली किती चिमणपाखरे सैरावैरा धावत धावत ढग झाले गोळा भरून गेला आभाळाचा फलक निळा सावळा सुटले वादळ देत इशारा झाडांना अवघ्या खिडकीमधुनी शिरला…
-
उदक – UDAK
किती जाहल्या चुका कुणाच्या मोजत बसले नाही हिशेब असला ठेवुन हृदयी भांडे भरले नाही कितीक पात्रे घासघासली आतुन बाहेरूनी साठवुनी जल गढुळ खरकटे तयांस धुतले नाही आले नाही नळास पाणी शुद्धीलाही जेव्हा विहिरीवरुनी केल्या खेपा लोळत पडले नाही वळीवाचे गारांमधले भरून हौदामध्ये कोरफडीची बाग फुलविली ओटे पुसले नाही वाळा घालुन माठामध्ये उदक सुवासिक केले नारळ…
-
सगुण – SAGUN
सगुण असो वा निर्गुण तो रे प्रीत तयावर जडली माझी … जळी स्थळी काष्ठी पाषाणी मीच मूर्त त्यातून घडवली … वात्सल्याचा भाव भरोनी निर्गुण प्रतिमा सगुण जाहली … तीन रत्नयुत ज्योत दिव्याची अंतर्यामी एक उजळली …
-
वॉटसप वरचा एक तास – WHAT’S APP VARACHA EK TAAS
वॉटसप वरचा एक तास – लिहिणारा – बाजीराव दांडगे इयत्ता – चवथी तुकडी – ड काल माय बाजारात मासळी इकाया गेलती. तवा ती तिचा मवाइल इसरून गेलि. मी मंग चान्स घेतलाच. गेलो लगीच वाटसापावरी. तितं मायंदाळ गटबाजी व्हति. एक गट व्हता, म्हायारची मानसं . दुसरा गट व्हता, साळंतली दोस्त मंडळी. तिसरा गट व्हता, सासारचा वाडा.…
-
मोदक – MODAK
मोदकांस दे आसन सुंदर कारण त्यातिल सारण सुंदर वर्तमान हा अतीव सुंदर भूतच होता कारण सुंदर ग्रंथ समीक्षा ललित कथांची उघडू त्यांचे बासन सुंदर माझे पुस्तक प्रसिद्ध जगती अक्षर अक्षर पावन सुंदर घर सजण्या मम रम्य भूतली वृक्षांचे संभारण सुंदर जागृत चेतन मन वैमानिक नेणिव दैवी साधन सुंदर गझल – मात्रावृत्त (मात्रा १६)
-
साय – SAAY
कुंतल मेंदीमध्ये भिजवुन बसली आहे मीरा वाकुन निघून गेल्या घटिका प्रहरे मूक मौन खेडी अन शहरे उठ ऊठ तू मीरे आता पाणवठी जा बनून राधा बैस जळी त्या बुडवुनी पाय पाण्यावर ती येईल साय करून गोळा त्या सायीला घुसळ घुसळ लोणी वर याया गरम भाकरीवरती लोणी खाण्यासाठी येईल कोणी
