सुनेत्रा नकाते

अक्षरातल्या कळ मंत्रांनी कथा फुलांच्या उमटत गेल्या वारीच्या घाटात सुरांनी कथा फुलांच्या उमटत गेल्या पुष्पपऱ्यांच्या हुंकारांनी कथा फुलांच्या उमटत गेल्या अत्तरदर्दी व्यापारांनी कथा फुलांच्या उमटत गेल्या मालवल्यावर समया साती देवघरातिल वेदीवरच्या खोल जलातिल अंधारांनी कथा फुलांच्या उमटत गेल्या मंदिरातुनी निनादणारा मधुर नाद घंटेचा ऐकत णमोकारमय अक्षरातुनी कथा फुलांच्या उमटत गेल्या शशधर उगवे बीजेचा अन ओवाळाया…

अयोग्य काही केले मी जर जाणवले मजला स्वीकारुन मी केले सुंदर जाणवले मजला काळ्या काळ्या नेत्री काजळ घालुन मी बघता चांदण भरले जळले अंबर जाणवले मजला वृषभ जयाचे लांच्छन तो तर ऋषभदेव शंभू आदिनाथ पहिला तीर्थंकर जाणवले मजला सत्यशोधनासाठी होता पंचम काळी पण महावीराचा आत्मसंगर जाणवले मजला दवबिंदूंची स्फटिकमण्यांसम करी माळ येता शंकर शंकर जपतो कंकर…