सुनेत्रा नकाते

काही लिहून झाले काही अजून बाकी जिंकून शेर आले काही अजून बाकी चढतेच धार शब्दां गझलेत थेट शिरता बनलेत तेच भाले काही अजून बाकी ओठांवरी फुलांचे भरले अनेक झेले काही दवात न्हाले काही अजून बाकी तोडून शृंखलांना झालेत मुक्त पक्षी काही नभी उडाले काही अजून बाकी काही अजून भोगी संतप्त भासताती काही उभे जळाले काही…

मौन या ऐन्यास वाचा का बरे सांगा फुटेना पाहता बिंबास मत्सर औषधालाही मिळेना मी कसे पटवू तुलाकी बिंब हे माझेच आहे पांघरीशी वेड म्हणुनी सत्य तुजला बोलवेना फक्त अपुले ना कुणीरे मालकी दावू नको तू हक्क सौंदर्यास कोंडे हक्कही तुज पेलवेना वेळ आली खास जेव्हा मालकी भिरकावण्याची अंतरी दिसलेच कोणी स्वच्छ चष्मा सापडेना जीव भावाचा…