सुनेत्रा नकाते

किती जाहल्या चुका कुणाच्या मोजत बसले नाही हिशेब असला ठेवुन हृदयी भांडे भरले नाही कितीक पात्रे घासघासली आतुन बाहेरूनी साठवुनी जल गढुळ खरकटे तयांस धुतले नाही आले नाही नळास पाणी शुद्धीलाही जेव्हा विहिरीवरुनी केल्या खेपा लोळत पडले नाही वळिवाच्या गारांना मी भरून हौदामध्ये कोरफडीची बाग फुलविली ओटे पुसले नाही वाळा घालुन माठामध्ये उदक सुवासिक केले…

मोदकांस दे आसन सुंदर कारण त्यातिल सारण सुंदर वर्तमान हा अतीव सुंदर भूतच होता कारण सुंदर ग्रंथ समीक्षा ललित कथांची उघडू त्यांचे बासन सुंदर माझे पुस्तक प्रसिद्ध जगती अक्षर अक्षर पावन सुंदर घर सजण्या मम रम्य भूतली वृक्षांचे संभारण सुंदर जागृत चेतन मन वैमानिक नेणिव दैवी साधन सुंदर गझल – मात्रावृत्त (मात्रा १६)